terug naar weekends 2004

Verslag Loenhout van 10 tot 12 september 2004

 Onbekend is onbemind.  Dit gaat zeker op voor de prachtige noordertuin van Antwerpen.

Alhoewel slechts 15 km van huis weg was het voor ons een openbaring te zien wat de Noorderkempen te bieden heeft.

Onze gastheren Hilda, Marcel en Wim hadden niets aan het toeval overgelaten om ons een vorstelijk ontvangst voor te bereiden.  In hun prachtige tuin werden we verwelkomd en konden we rustig bijpraten en kennismaken met enkele voor ons nieuwe gezichten.  De waterratten onder ons mochten een duik maken in het prachtige binnenzwembad en daar werd duchtig gebruik van gemaakt.

Tijdens de avond kregen we nog de gelegenheid om een bloemenveld te bezoeken, echt de moeite waard.

Zaterdagmorgen werden we op een krachtige wijze gewekt; eerst door een bel, dan een klaroen en later door al de hanen en honden uit de buurt.  Als beloning voor het vroege opstaan mochten we aanschuiven voor een uitgebreid ontbijt met alles op en aan.

Stipt om 8.45u vertrokken we per fiets naar het afvalverwerkingsbedrijf van Igean in Sint-Lenaarts.

Hier zagen we hoe uit onze groene afvalbak compost, gas en electriciteit gewonnen wordt.  Nu weten we wat het betekent om te sorteren en recycleren.  Na een verhelderende uiteenzetting werd ons nog een lekker kopje koffie aangeboden en vertrokken we naar Brecht-centrum waar in een taverne lekkere broodjes op ons stonden te wachten.

Nadat we gegeten hadden, fietsten we verder naar Wuustwezel.

Hier waren we te gast bij de heer Augustijns.  Deze wonderlijke man was begonnen als wagenmaker en bezit nu een ultra moderne computergestuurde fabriek om keukens en badkamermeubelen te maken.

Als hobby en uit liefde voor het oude ambacht heeft hij de oude wagenmakerij van zijn vader heropgebouwd en uitgebreid met een museum voor oude wagens, karren en allerlei oude gebruiksvoorwerpen.  We kregen de gelegenheid om zowel het oude als het ultramoderne complex te bezoeken.  Na het bezoek werd ons nog een verfrissing aangeboden en hierna fietsten we in een rustig tempo door de mooie natuur terug naar onze gastheren.

Hier was men reeds volop in de weer om een reuze barbecue op te stellen.

Nadat we ons eventjes wat opgefrist hadden, mochten we aanschuiven en na een fietstocht van ongeveer 35 km en een gevulde dag hoef ik er niet bij te vertellen dat de koteletjes en worstjes lekker smaakten.  Ik geloof echter niet dat er iemand bij was die alles opkreeg.

Rust was er echter niet veel bij, want nadat we ons rond gegeten haden was het weer tijd om op stap te gaan.  Onze gastvrouw bezocht met ons enkele wagens in opbouw.  Wat we hier te zien kregen was onvoorstelbaar. De hele jeugd van de gemeente was druk bezig met de wagens af te werken;  Groot en klein werkten alsof hun leven er van afhing.  Honderdduizend bloemen moesten bijgeknipt en op krammen gestoken worden, waarna ze op de wagens geplaatst werden.  Hier zagen we wat het betekent een gemeenschap te zijn.  Het ganse dorp is erbij betrokken en werkt samen om de mooie praalwagens te bouwen.

Terecht zijn de inwoners fier wanneer ze trots zeggen : “Ik ben van Loenhout”.

De Leuvenaars voelden zich in die reusachtige tenten waar de wagens gebouwd werden direct thuis, want er stonden stapels met bakken Stella.

Op zondagmorgen mochten we uitslapen tot 7.15u, maar kregen wel dezelfde wekdienst als de dag voordien, dus niemand die kans kreeg om zich te verslapen.  Hoe onze gastheren het klaarspeelden blijft een raadsel, want de tafels waren weer gedekt met stapels broodjes en allerlei lekkers.

Na het heerlijke ontbijt trok elkeen op eigen tempo naar de rommelmarkt in het centrum van de gemeente.

Dat Hilda soep kan koken hebben we zondagmiddag mogen ondervinden, liefst twee soorten en rijkelijk voorzien van balletjes.  Omdat ik er niet uitgeraakte welke soep het beste was, nam ik van elke soort twee borden.

In de namiddag kregen we de klap op de vuurpijl.  In de titel staat Koninklijke Bloemencorso.  En inderdaad dit was koninklijk.  Imposante monumenten uit bloemen gemaakt, allemaal rond een bepaald thema of onderwerp uitgewerkt.  Wie het niet zag kan een idee opdoen door te surfen naar www.bloemencorsoloenhout.be of simpel vraag aan Josée Maes of je de foto’s mag zien, zij was de zwerversfotograaf.  Ook de zwervers hadden een deelnemer “Harry”, hij nam deel als “Neptunus”, helaas kwam hij niet voor in het eindklassement.

Als slot rest ons alleen nog enkel een heel dikke dank U te zeggen aan Hilda, Marcel en Wim.  Zij lieten niets onverlet om het ons naar onze zin te maken : lekker eten, goed weer, een fijne omgeving en dan dikke vrienden ondereen, meer moet dat niet zijn.

O ja Luc, je hebt gelijk nog beter wordt inderdaad moeilijk. 

                                                                                                              Leo en Edgarda Verstappen-Matheussen

terug naar boven