terug naar weekends 2005

Geutelingenweekend – 11 tot 13 februari 2005

Vrijdagmiddag 14 uur  Blij dat we er met de Zwervers weer eens een weekend op uit kunnen trekken, rijden we langs de smalle baantjes in de Zwalmstreek. Nog voor het ‘begeleid’ weekend begint genieten we reeds van de rust en het mooie landschap in deze regio.

Het wordt weer een blij weerzien op de parking van landbouwer Ghijs. Zoals het ‘Zwervers Leuven’ past en ook siert, krijgen we een map met het programma en een pak documentatie. Alles weer piekfijn in orde.

Even iets eten en daar gaan we naar onze eerste afspraak in Balegem. Daar laten we ons vertellen dat Oosterzele, de fusiegemeente, drie attracties heeft: een kardinaal en zijn kerk, de Balegemse stenen (Vlaamse zandsteen, gebruikt voor restauratie van gebouwen) en de ‘Jeneverstokerij Van Damme’. Ook is Oosterzele het ‘Molendorp van Vlaanderen’, met vijf molens en zonder centen om ze te restaureren en toegankelijk te maken.  Ons doel is de jeneverstokerij. Er wordt nog volgens de oude traditie graanjenever gestookt. Het graan wordt gemalen, geweekt, gegist en gedistilleerd tot het nodige aantal graden wordt bereikt. En natuurlijk mag er geproefd worden: ‘een citroen- of kriekjenever, nen 31 en, om te eindigen, het ‘kroonjuweel van 41°. De warmte straalt van binnen naar buiten…

Daarna gaan we, elk in onze eigen woonst, de inwendige mens versterken.

Later op de avond, tussen pot en pint, krijgen we een overzicht van het programma. Na een gezellige babbel begeven we ons naar bed.

De complete rust en stilte van de omgeving zijn zalig om in slaap te vallen. De lichtere slapers ‘genieten’ van het stilaan versterkende getokkel van de regendruppels tot een ferme stortvlaag die ons de ganse nacht vergezelt in onze slaap. De wind schommelt de wagens heen en weer en een rammelende poort verstoort af en toe de droomwereld.

Zaterdagochtend om 9.45 uur rijden we met een beperkt aantal motorhomes richting Horebeke, deelgemeente Korzele. Er zijn geen fietsers of voetgangers bij de groep, want de wolken wringen de laatste (?) regenbui naar moeder aarde en de wind laat alle kapsels op elkaar gelijken.  “Horebeke, een woondorpje, te klein om op de landkaart te staan.”, vertelt ons de dominee van de Protestantse Gemeenschap. In de nieuwe kerk wordt onze geschiedenis opgefrist. We horen hoe de protestanten van in de 16e eeuw in ons land weg, weer terug, weer weg, weer terug… komen onder Spaans, Oostenrijks, Frans, … bewind. Ook vertelt hij hoe Horebeke aan een eigen protestantse school, een eigen kerkhof en een eigen pastorie komt. We bezoeken de oude kerk en het kerkhof, waar een zeer oude, imposante treurbeuk het geheel domineert. In het museum horen we het verhaal van Abraham Hals, auteur van vele romans en van de Halskes. Dit zijn de (protestantse) voorlopers en concurrenten van de (katholieke) Vlaamse Filmkes.

Om 13.30 uur staat de bus op ons te wachten en brengt zijn 51 gasten naar Elst. Een luxe? Zeker niet, want voor zoveel motorhomes is er in het feestvierende Elst niet echt plaats.  Het Geutelingendorp is zijn naam waard. Gedurende zes weken wordt er van 4 uur ‘s morgens tot 5 uur ‘s namiddags, 7 dagen op 7, op ambachtelijke wijze gebakken. De twee steenovens staan gloedheet (± 450 – 500°C) en bakken in een mum van tijd een soort dikke pannenkoek: ‘de Geuteling’.  We beginnen aan een voettocht naar een uitkijkpost, maar de tierende wind en de dreigende wolken sturen ons terug, op een paar dapperen na.  En dan genieten we in een bomvolle zaal van het optreden van Marijn De Valck. De muziek overheerst het enthousiaste gebabbel van de vele aanwezigen, de kletterende regenbui waarvan we binnen gespaard blijven en het slagen van de tent die de wind trotseert.  We worden getrakteerd op een Geuteling en dat smaakt!  Marijn en ‘onze Wim’ wisselen hartverwarmende woorden. De foto’s kunnen dat bevestigen.

De bus brengt ons veilig terug bij een prachtige zonsondergang. Geen uur later zitten we aan tafel voor een heerlijk avondmaal.

Tegen de wind in zoeken we ons bed en laten we ons in slaap wiegen.

Zondagmorgen 10 uur  Iedereen is stipt op tijd vertrekkensklaar. De sliert motorhomes kronkelt door het landschap tot aan de IJzerkotmolen. Een begeleide wandeling brengt ons, langs de Zwalm en zijn vertakkingen, op enkele mooie natuurplekken. Een paar hagelbuien, te kort om nat te worden, kunnen het humeur niet bederven.

Als afsluiter voor het weekend kunnen we de IJzerkotmolen in werking zien. Het pletten van granen als veevoeder is hier nog een wekelijkse bezigheid.  Met een heerlijke kop koffie, een tas soep of een stevige pint beëindigen we dit geslaagde weekend en in een heuse sneeuwvlaag keren we voldaan huiswaarts.

Bedankt Jules en Marie-Jo, Lisette en Willy.  

Marie-Paule en Julien, verslaggevers van dienst.

 

terug naar boven