Weekend Fourneau Saint Michel  van 11 tot 13 maart 2005

Voor de eerste maal en hopelijk niet de laatste , konden we ditmaal mee met de moterhomeclub regio Leuven naar Fourneau Saint Michel.( Omgeving St Hubert)

Omstreeks 17u00 na een rustige rit komen we ter plaatse, waar we onmiddellijk worden verwelkomd met onze naam , ik denk dat ons nummerplaat hier de nodige info gaf.

Omstreeks 19u trekken we samen naar de afspraakplaats (zaklicht noodzakelijk),de cafetaria van het openluchtmuseum. Daar vinden we al vlug contact met enkele nieuwe vrienden, van Zutendaal, naar we vernemen, de naam ontgaat mij reeds ( mijn probleem ), de dialecten vloeien allicht door elkaar en met wat inspanning verstaan we elkaar al vrij vlug.

Na een goede nachtrust bewonderen we de bijgekomen sneeuw op de moterhomes , en om 10u vertrekt groep 1 naar het ijzermuseum groep 2 naar het openluchtmuseum in de namiddag worden de bezoeken omgekeerd.

We hadden geluk met groep 1 een Nederlandstalige  gidse begeleide ons ( zij was afkomstig van omgeving Waasmunster) het was een aangename en leerrijke uitleg. Soms waren er meerdere gidsen ( Pierre doet dit waarschijnlijk ook graag ) en dan was het wel wat moeilijk om er de draad bij te houden.

De namiddag bij het bezoek aan het openluchtmuseum viel het weer niet te best mee. Een koude wind en regelmatig wat sneeuw maakten het wat moeilijk , maar de warme cafétaria bracht soelaas met veel grappen van Pierre.

Omstreeks 17u trokken we er samen op uit voor een fikse wandeling in de sneeuw. Na ongeveer een uurtje waren terug en konden we ons klaar maken voor het gezamenlijk avondmaal. In de kantine van het museum wordt ons een streekgerecht opgediend, een hutsepot, om je vingers af te likken. Het was samen met een streekbiertje (waarvan mij de naam alweer ontsnapt) echt de moeite waard.

Zondagvoormiddag een kleine wijziging in het programma. Het bezoek aan het dierenpark was gezien de weersomstandigheden niet te doen, daarom brachten we een bezoek aan  het gewijden pardon de geweien tentoonstelling. Ieder jaar worden de geweien opgezocht en geregistreerd. Een boeiende uitleg over de telling van het wild, de jacht en zijn reglementering, kregen we er zo maar bij. We weten nu ook indien je een dergelijk gewei vindt dat je dit best aan de dienst meldt.

Aan de inrichters van het weekend, dank voor de aangename afsluit bij de warme wijn en hopelijk tot nog eens.

Ah ja ik leerde nog het een ander bij, dat je nooit in de rue du boucher een lapin mag vragen wat ze dienen je een kat op, en hoe je een Brussels lijnticketje kunt gebruiken als toiletpapier erop lettend dat je het hoekje bewaard voor de nagelkuis.

 

Groetjes van ons beiden

 

Stefaan en Chris