Natuurpark Brenne - rustig

Het land van 1001 meren …

20 september tot 2 oktober 2009

 

Met vrienden zijn we al op woensdag vertrokken en via overnachten in Le Touquet-Plage, Falaise, l'Ile Bouchard en Châteauroux bereiken we op zondag de startplaats in Saint-Benoit-du-Sault. We worden verwelkomd door het ontvangstcomité en de sfeer is dadelijk optimaal.

Spijtig genoeg komt niet iedereen ongehavend toe. Rond 15u30 vertrekken tien fietsers voor een tocht van 17 km in de omgeving. Het blijkt een zeer geaccidenteerd parcours. Zeer mooie streek maar geen meter vlak (veel vals plat volgens Luc) en af en toe plezante afdalingen maar spijtig genoeg volgt er dan steeds een (zeer pittige) klim. Luc heeft blijkbaar ook de slechte gewoonte om platte band te rijden (kwestie van recupereren ???). Onderweg moet Paul nog de zeer enthousiaste Greet terughalen die haar fiets op cruisecontrol heeft gezet.

De kers op de taart van deze fietstocht is de Boucquet. Ne serieuze kuitenbijter die menigeen de adem en de benen afsnijdt. Luc maakt dat goed op het terras van een café. Pas heeft iedereen zijn natje of boven worden de sluizen opengedraaid, dus iedereen naar binnen tot de plensbui over is. De eerste verbroedering tussen de fietsers is een feit.

Om 19 uur volgt de eerste briefing. We worden getrakteerd op vla en een mozaïek van natjes. Het doet deugd om al de vertrouwde gezichten terug te zien.

 

Maandag 21 september 2009

Zeer rustig geslapen. We bezoeken in de voormiddag, onder leiding van een nederlandstalige gids, ‘le Jardin des Merveilles’ van Jean Remo. Remo is een schilder, kunstenaar en verzamelaar van alles wat niet te zwaar en te heet is. Heel zijn huis en tuin zijn vol gepropt met ... je kunt beter vragen wat er niet in voorkomt.

Het huis is een wirwar van gangen, kamers en de tuin is een doolhof van allerlei bloemen, planten en bomen, tot een groententuin toe waar God's natuur vrij spel heeft. In het midden van de tuin staat een ‘liefdesnest’ dat wordt gebruikt als ‘chambre d'hôtes’ ingericht voor zes personen. We worden ook nog getrakteerd op appelsap. Om 14u30 staat onze nederlandstalige gids ons op te wachten voor een rondleiding door Saint-Benoit-du-Sault. Langs een zeer mooi traject leidt ze ons naar de schoonste plekjes van dit sfeervol stadje, echt prachtig met afwisselend rustige pleinen en smalle ezelpaadjes. Het bezoek aan de eeuwenoude kerk is rustgevend. Onderweg is iedereen bezig met het plukken van noten, kastanjes, bessen en druiven. Op het marktplein worden we getrakteerd op Belgische bieren en koffie.

 

Dinsdag 22 september 2009

Weer zeer rustig geslapen. De ochtend is mistig, maar de voorspellingen zijn hoopgevend. In karavaan rijden we naar het ‘Etang de la Roche Gaudon’ in Chaillac.

Om 9u30 met de fiets (voor wie het kan), vertrekken we naar het ‘Park van de Photovoltaïsche cellen’. Op deze site werden vroeger ijzererts, bariet en fluoriet gedolven. De gemeente wil er nu, om het verlies aan inkomsten op te vangen, een park van 120.000 zonnepanelen installeren om dan de energie te verkopen. Deze energie zou voldoen aan de behoeften van 2.000 gezinnen. In Chaillac wonen 1100 mensen, dus dit is goed voor de streek.

Het bezoek aan de ‘uitdovende’ fabriek van bariet is ook interessant. Oorspronkelijk werd hier ijzererts gedolven maar dan ontdekte men bariet dat gebruikt wordt voor de productie van glas, beeldschermen en voor de bekleding van rem- en koppelingschijven. Dieper dan 300 meter ontgon men fluoriet dat wordt gebruikt voor het maken van tandpasta.

Nadien begeven we ons met de fiets naar de ruïne van Brosse. Deze is echter voor ons niet toegankelijk. Vervolgens via veel ‘vals plat’ rijden we terug naar de MTH voor het middageten. Intussen is het heel warm geworden en de meesten genieten van het deugddoend zonnetje.

's Namiddags bezoeken we het museum van de mineralogie in Chaillac. Zeer interessant hoe de club van ex-mijnwerkers dit museum inricht en beheert.

Nadien is iedereen vrij en er wordt voorgesteld om te gaan petanquen. Wij, met z'n achten, besluiten om een terraske te gaan doen in het dorp. Eer we ons goed en wel geïnstalleerd hebben, zit er ongeveer de ganse bende. Er wordt wat gedronken, verhalen verteld, moppen getapt en we krijgen zelfs een spoedcursus sneeuwkettingen leggen.

Om 20u36 is iedereen present om naar de doortocht van het ISS-station te kijken.

Na de briefing wordt er nog geklonken op de verjaardag van Georges.

 

Woensdag 23 september 2009

Langs zeer smalle wegen verplaatsten we ons naar Prissac om er de drie musea te bezoeken, nl. dit van de boekdrukkerij, de landbouwmachines en de post.                                               

In het drukkerijmuseum legt de gids de evolutie van de boekdrukkunst uit. De meeste tentoongestelde machines werken nog en worden nog steeds gebruikt voor het drukken van de eigen reclame.

Het landbouwmachinemuseum doet me terugdenken aan mijn jeugdjaren. Als boerenzoon kende ik de meeste van die machines maar er waren er ook veel bij van voor ‘mijnen tijd’. De film uit de jaren ‘stillekes’ toont hoe de plaatselijke bevolking in de jaren 50 leefde. Het was hard werken voor een karig loon. Uit ervaring weet ik dat de meesten het niet breed hadden en het zelf vetgemeste varken en eventueel een te veel geboren stiertje, moesten het jaar goed maken.

Het museum van de post geeft eenoverzicht van alles wat met kledij, het verwerken van de post, de inrichting van het postkantoor, enz. te maken heeft.

Het weer is de ganse dag al prachtig en 's middags treffen we ongeveer iedereen in een dorpsrestaurant. Hier doen we ons te goed aan plaatselijke gerechten. Als iedereen zijn buik vol en rond heeft, rijden wij met enkelen naar het Château Guillaume in Lignac. We genieten tijdens de wandeling rond het kasteel van het mooie weer en de vruchten en het fruit die er voor het rapen liggen. Plots kruist een ferme slang onze weg. Dat was wel even schrikken. Gust probeert haar met zijn wandelstok  nog te vinden maar zonder resultaat. Ze is al verdwenen door de gaten van de ommuring. Daarna rijden we weer langs zeer smalle wegen naar de camping in Bélâbre.

's Avonds volgt de briefing en daarna de viering van de verjaardag van Francine met alweer een overvolle tafel.

Ook is er veel volk om naar de overtocht van het ISS-station te kijken.

 

Donderdag 24 september 2009

Uitgeslapen en overvloedig gedoucht. In de MTH doet dat ook wel deugd maar dit is toch anders. Om 10 uur gaan we op wandel naar Jovard. Langs zeer smalle en rustige wegen, met af en toe mooie vergezichten, komen we aan het eeuwenoude kerkje in het gehucht Jovard. Je zult hier maar wonen, in het midden van nergens. Maar wel rustig ... Comme Dieu en France!

Na het middageten verplaatsen we ons naar Ruffec voor een fietstocht naar Le Blanc langs een oude spoorwegbedding. Onderweg hebben we tweemaal lekkeband en een leegloper (niet de fietser wel de band!).

Op het viaduct in Le Blanc zien we een mooi panorama over de stad en de rivier de Creuse. Iedereen keert individueel terug en dat eindigt op een terras in Ruffec, waar we weer niet de enigen van de groep zijn.

's Avonds worden we verwacht aan het Maison du Parc in Le Bouchet voor de briefing en nadien is iedereen weer paraat voor de overtocht van het ISS-station. Julien is de grote bezieler van dit evenement en de Fons demonstreert ons daarbij zijn zeer uitgebreide kennis van de melkweg, de sterrenbeelden en de rest van het hemelgewelf.

 

Vrijdag 25 september 2009

We verplaatsen ons met enkele MTH naar ‘Les Sablons’, waar we worden opgewacht door drie lokale gidsen. Volgens de inrichters zijn ze niet ‘al te verstandig’ maar trouw en volgzaam. Het blijken drie ezels te zijn die ons gaan gidsen en onze uitrusting dragen. Ze leiden ons via bospaadjes, landwegen, vijvers. Rust ... stilte ... genieten.

De wandelaars zijn getuige van het ontstaan van een innige ‘vakantieliefde’. Mooi, hoe bij een toevallige ontmoeting twee schepsels zich zo aan elkaar kunnen hechten. Eigenlijk is het een verhaal van Romeo en Juliette ... een onmogelijke liefde. Wel mooi om te zien voor hen die er bij waren.

's Middags verrassing met een heerlijke ‘brood met kaas en wijn’ picknick. Als alles wat ‘gezakt’ is, krijgen we enkele films over de fauna en flora in de Brenne. Ook worden we weer getrakteerd op taart en koffie.

Nadien moeten we onze gidsen nog terug brengen naar hun verblijfplaats. Het wordt een zeer emotioneel afscheid van één van de gidsen en een deelneemster. Er zijn traantjes gevloeid.

's Avonds maken we nog een verplaatsing naar de camping in Rosnay, voor de briefing met gezellig samenzijn.

 

Zaterdag 26 september 2009

Op de camping maken we gebruik van alle voorzieningen zodat we weer een paar dagen verder kunnen.

Om 14 uur vertrekken we met een omvangrijke groep fietsers voor een tocht van ca. 19 km over meestal onverharde wegen. Mooi, echt mooi en rustig is deze streek. Enkelen maken ongewild kennis met de (harde) bodem, maar alles blijft beperkt tot builen en blutsen.

Nadien maakt iedereen de verplaatsing naar St-Michel-en-Brenne dat wij bereiken via een omweg langs Le Bouchet. Bijna iedereen is al aangekomen en er wordt duchtig gepetanquet.

Na de briefing verrast Luc, die jarig is, ons op bubbels en de vrouwen hebben een fruitsalade klaargemaakt.

 

Zondag 27 september 2009

Weer zeer rustig geslapen. Het mag gezegd worden, de inrichters hadden geen mooiere en rustigere plaatsen kunnen uitzoeken om te overnachten.

Om 9u30 rijden we gezamenlijk met de fiets naar het ‘Maison de la Nature’. Van onze nederlandstalige gidsen krijgen we een zeer deskundige uitleg over het ontstaan van de Brenne en haar fauna en flora. Op de verschillende observatieposten kan men dat allemaal bekijken en bewonderen. Wat mij opvalt is weer de stilte, het mooie weer en een enthousiaste groep.

Na het middageten verplaatsen we ons naar Martizay. De meesten vertrekken met de fiets naar Notz l'Abbé. In de kapel doet de eigen zoon die priester is, nog regelmatig de H. Mis. De eigenaar heeft een hele verzameling zonnewijzers en de vrouw is een kunstenares die porselein beschildert. Het weer is zeer mooi en velen genieten voor het vertrek naar Azay nog van de deugddoende zon.

Aangekomen op de boerderij is het eng maar weer zeer rustig. De gekregen vliegenmeppers zijn wel zeer nuttig. We hadden er al, maar nu kunnen we met twee tegelijk slaan.

 

Maandag 28 september 2009

Zeer rustig geslapen op de boerderij en het belooft weer een zomerse dag te worden. 's Morgens worden we verrast met brood en eieren. Om 8u45 fietsen we naar het kasteel te Azay-le-Ferron.

Ferron zou verwijzen naar het ijzererts dat hier vroeger werd gedolven. De verschillende eigenaars waren natuurlijk geen simpele zielen maar rijke lieden met invloed.

Een zeer gedreven gids Madeleine vertelt met veel humor de geschiedenis van het kasteel en de grote tuin. Het valt op dat alles in en rond het kasteel in zeer goede staat is. Ook is er een, voor die tijd, ingenieus systeem om te verwarmen.

De weg heen en terug met de fiets mag er ook zijn: veel ‘vals plat’ met af en toe een ‘vlakke afdaling’.

Om 13u30 worden we op de geitenboerderij getrakteerd op ijs, koekjes en druivensap.

Om 14u40 fietsen we naar een wijnboer in Bossay-sur-Claise: Domaine de Ris. Hier worden witte, rode en rosé wijn gebrouwd plus een crémant. Lekker maar de fietsers wacht nog een zware tocht terug, dus enige voorzichtigheid dient ingebouwd.

Nadien keren we terug naar de MTH, eten, briefing en bed in. De inspanningen beginnen hun tol te eisen. Ik heb hier deze ene week al meer gefietst dan het ganse voorbije jaar …

Hit van de dag: ‘Je t'aime Madeleine’. Jan was er 's anderendaags nog niet goed van.

 

Dinsdag 29 september 2009

Na een zeer rustige nacht worden we getrakteerd op brood met confituur.

Om 10 uur rijden we naar het dierenpark ‘La Haute Touche’: een zeer groot park met heel veel verschillende dieren. Het weer is opnieuw fantastisch en dat nodigt uit tot een gezellige wandeling langs alle kooien en weiden. Er wordt hier met verschillende dieren deelgenomen aan kweekprojecten, met de bedoeling de bekomen individuen terug los te laten in hun oorspronkelijke omgeving waar ze bedreigd zijn met uitsterven. Na een heerlijke dag zit bijna iedereen van de groep op het terraske van het park te genieten van een verfrissing.

Om 17 uur worden we op de Ferme du Caroire door de boer en de boerin opgewacht voor een rondleiding. Wij mannen worden door de boer eerst wegwijs gemaakt in de kweek van de geiten, het melken, de productie van de kaas, het slachten van het vee en het versnijden. Daarna krijgen we van de boerin uitleg over de productie van de geitenkaas en mogen we zelf het voorgerecht voor het avondeten maken. De vrouwen volgen dezelfde uitleg maar in omgekeerde volgorde.

Er moet gezegd worden: er zijn geboren ‘melkers’ in de groep.

's Avonds eten we gezellig samen van streekeigen gerechten: als voorgerecht de kaaspropkes die we zelf hebben klaargemaakt, als hoofdgerecht een bouillonfondue van zeer fijn geiten- en rundvlees dat wordt doorgespoeld met het nodige vocht. Lekker en genieten tot alles op is!

 

Woensdag 30 september 2009

Het weer zit echt mee en het belooft weer een aangename dag te worden. In karavaan rijden we naar de abdij van Fontgombault, momenteel bevolkt door benedictijnen. Sommigen volgen de H. Mis (met gregoriaanse gezangen), anderen genieten van het zonnetje. Na de mis krijgen we een film over de geschiedenis van de abdij, het leven van de monniken en hun dagelijkse bezigheden. Aan een kloosterling mogen we ook vragen stellen en daar wordt gretig gebruik van gemaakt. Ik vind hen eigenlijk een beetje wereldvreemd, want ze krijgen over het ‘buitenleven’ enkel te horen wat de abt voor hen ‘filtert’. Maar ze kiezen nu eenmaal voor een leven van stilte, gebed en bezinning. Ze kunnen zichzelf voorzien in hun behoeften door de boerderij, de boomgaard, de wijnbouw en een pottenbakkerij waarvan de producten verkocht worden. De oogst dient enkel voor henzelf.

Wat opvalt: niemand van onze mannen stelt vragen over de mogelijkheid tot intreden.

Na de middag krijgen de mannen een rondleiding in het klooster. Daarna maken we nog een schone wandeling naar de overkant van de Creuse met bezoek aan enkele grotten, het eigenlijke begin van de abdij.

Nadien rijden we naar Bénavent voor de briefing en overnachting.

Wat ook opvalt, die tafel met drank en hapjes blijft elke avond even vol.

 

Donderdag 1 oktober 2009

Weer verrassing, het ontbijt wordt aan huis geleverd: heerlijk botercroissants vers uit de oven!

Om 10 uur worden we verwacht bij de fima Carpentier. De bazin, een Hongaarse weduwe, runt hier samen met haar hulp een bedrijf dat vis produceert. Het is hoofdzakelijk kunstmatige inseminatie, alleen de zander wil daar niet van weten en doet het nog ‘natuurlijk’. Het bedrijf voorziet eigenlijk heel de streek van nieuw broed en de verschillende vissoorten worden dan uitgezet in de vijvers van de Brenne. In de verschillen bassins is het een gekrioel van visjes die nog moeten gesorteerd worden volgens soort, grootte, kleur, ...

We zijn allemaal blij dat Georges en Cecile op dat moment weer bij de groep komen. Wegens autopech hebben wij hen vier dagen moeten missen.

 

Om 11 uur bezoeken we de pisciculture Couturier. Zij huren in de Brenne een groot aantal vijvers om er vis in te kweken of kopen bij anderen de vissen op. Van begin oktober tot eind december worden de vijvers met netten leeggevist. De vissen worden gesorteerd en verkocht voor consumptie of om uit te zetten op clubvisvijvers of op de rivieren.

Na de middag wandelen we naar het gehucht Les Roches. Daar aangekomen krijgen we gebak met warme chocomelk. Blijkbaar heeft iemand daar ook een blinddate met Julien. We wandelen door een zeer oud gehucht met antieke huisjes. Ge zult hier maar wonen. Maar wel rustig, stil en sfeervol! En wij maar genieten van de natuur, de bloemetjes, de bijtjes, de noten en de vijgen en de mooie uitzichten. Ook krijgen we nog een rondleiding in de plaatselijke bakkerij die in feite gans de streek voorziet in het dagelijks brood.

Daarna begeven we ons naar Angles-sur-l'Anglin. We hebben nogal wat bekijks onderweg - blijkbaar is dit voor de plaatselijken de tweede invasie van MTH's op korte tijd. Het is een zeer sfeervol stadje en dat belooft voor morgen.

Vrijdag 2 oktober 2009

We worden verdeeld in verschillende groepen en wij vertrekken als eerste voor een zoektocht door Angles. We ontdekken een prachtig, sfeervol stadje met een rijk verleden en geschiedenis. De vragen vergen de nodige aandacht en inspanning, maar die zijn eigenlijk bijkomstig.

Het is van het eerste moment gewoon genieten van de omgeving en van de mensen. De plaatselijke bevolking wordt meermaals ingeschakeld om de vragen mee op te lossen. Zelfs de inwoners genieten van onze aanwezigheid.

In al onze ijver zijn we natuurlijk ook de eersten die de vragenlijst terug afleveren en op de middag trekken we met onze groep naar de crêperie voor ne ferme ‘Forestier’. Nadien genieten we nog van de zon op het marktplein bij een lekker glaasje wijn.

In de Roc-aux-Sorciers wordt een wand nagebootst die werd ontdekt in de buurt en die prehistorische muurschilderingen en reliëfen heeft met afbeeldingen van dieren.

Als je in de buurt komt: dit stadje is een bezoek meer dan waard!

's Avonds, als afsluiter, nog een overheerlijke maaltijd in restaurant ‘Le Marsala’ met alles erop en eraan, werkelijk niks te kort .

 

Zaterdag 3 oktober 2009

Afscheid nemen doet altijd pijn. We moeten absoluut terug naar huis, want zelfs gepensioneerden hebben verplichtingen (kleinkinderen).

Niettemin aan iedereen, vooral aan de inrichters (ik noem geen namen want de volgorde zou al verkeerd zijn), de gidsen, de deelnemers, bedankt voor de fantastische tijd, de warmte en de vriendschap die we mochten ondervinden.

Marie-Josée en Alois

 

En voor hen die de fietstochten hebben gemist komt er nog een miniverslagje:

Fietstochten in de Brenne

Een fietstocht over een oude spoorwegberm, recht, geen bochten, geen helling … Wat saai om te rijden? Nee hoor!

Marcel rijdt in een flinke doorn. Iedereen roept: “Stop, stop, platten band!!” Niets aan de hand voor Marcel: fiets op de kop, doorn er uit, band er af, plakker er op, band terug op zijn plaats en alles is OK.

Fons die doet het beter. Hij ziet de kans om in een duimspijker te rijden en niet één gat, maar wel zes kleine gaatjes. Fons plakt er enkele dicht, maar niet allemaal, zodat de lucht er langzaam uit kan ontsnappen en hij regelmatig moet bijpompen. Helemaal niet saai!!

Een fietstocht langs de visvijvers en boerenwegels ...

Deze tocht zit vol afwisseling, maar toch niet genoeg voor Greet. Zij ziet de kans mooi om een soloval te doen!! Iedereen roept: “Stop, stop, Greet is gevallen!”. Maar niets aan de hand … Greet staat recht, wrijft over haar knie, klopt het stof er af en fietst verder.

Een soloval is al iets, maar een duoval is wat anders. Ik, Georges, sukkel in een greppel en pardoes, Hilda er bovenop. Ook niks aan de hand. Marcel schiet toe, helpt Hilda overeind, zet het stuur recht en we zijn weg. Hilda vindt het beter om voor te rijden … veiliger …

De volgende dag krijgt het been van Greet alle kleuren van de regenboog. De zachte handen van Maurice moeten met wat zalf het leed verzachten.

Marcel doet niet alle dagen de controle bij Hilda, want na enkele dagen stelt hij vast dat ze ook verschillende blauwe plekken heeft. Maar dat moeten we maar geloven … de blauwe plekken zijn niet voor het grote publiek te bewonderen.

Georges van Georgette