Herselt

Ten Kapittelberg

11 tot 13 september

 

Ten Kapittelberg … een begrip in de Belgische wijnbouw!

 

11/9 : verjaardag van onze koningin

11/9 : verjaardag aanslag in New-York

11/9 : .......

11/9 : ten Kapittelberg!

 

Er was geen uur afgesproken, dus na de middag vertrokken we naar Herselt, een klein plekje in ons land tussen de wijnvelden, prachtig weer, meer moesten we niet hebben.

Het ontvangstkomitee stond klaar en na een blij weerzien na de vakantie gingen we al even proeven van onze Belgische wijnen. Na een rustige nacht vertrokken de fietsers en niet-fietsers naar boerderij ‘De Ploeg’ voor een bezoekje. We werden verwelkomd door een van de boerinnen van het familiebedrijf en met haar deskundige, maar toch eenvoudige uitleg werden we door het bedrijf geloodst (boter, platte kaas, ijsroom, melkerij en kaasmakerij).

 

Na een heel professionele uitleg over enzymen, omega 3, enz ... mochten we van een lekker, versgemaakt ijsje genieten onder een stralende zon.

Hier hadden we ons dessert al vóór de heerlijke maaltijd die ons een beetje verder te wachten stond. Na de middag werden we aan het Kapittelhuis verwacht door de vader van de eigenaar, voor een geleid bezoek door de wijngaarden en de wijnkelder. Met de nodige mopjes legde hij ons de geschiedenis van de wijnvelden en het Kapittelhuis uit (de verschillende soorten druiven, de ligging van de velden, enz.). Het bezoek werd afgesloten met een degustatie van 5 wijnen en een Chapittel (bubbelwijn gemaakt ‘à la méthode champenoise’).

Zondagvoormiddag hadden we afspraak aan het ‘draaiorgelmuseum’. Wat we daar zagen was boven alle verwachtingen.

Het was een overrompeling van orgels (draaiorgels, feesttentorgels) in alle maten. Deze verzamelaar restaureert zelf zijn orgels die allemaal kunnen spelen. Sommigen onder ons konden het niet laten een walske te plaatsen op deze orgelmuziek. Voor velen riep het toffe herinneringen op uit lang vervlogen tijden.

Van de acht Belgische orgelmakers zijn er hier zeven vertegenwoordigd.

We kregen er maar niet genoeg van en met grote spijt moesten we van deze mensen afscheid nemen, maar we beloofden zeker weer te keren.

Na ons traditioneel aperitiefje namen we dan afscheid van mekaar.

Ondanks het feit dat we maar met een klein groepje waren, was het een mega-kei-tof week-end. De afwezigen hadden zeker ongelijk.

Een dikke dank aan Patty en Guy – Lisette en Willy.

 

Rita