Spreewald

26 juni tot 8 juli 2015

 

 

Vrijdag 26 juni

 Hameln - Een voor een komen de wagens binnengesijpeld op de parking van de school, waar we twee nachten zullen verblijven. Iets voor zes wandelen we naar de Pluto, een oude mijnenveger. Daar krijgen we een lekkere maaltijd voorgeschoteld met het nodige vloeibare erbij.

Zaterdag 27 juni

Na een hele nacht regen, vrezen we het ergste, maar iets na negen begint het op te klaren. We stappen naar het stadje en verdelen ons in twee groepen om met de gidsen al het moois hier te gaan bekijken. Groep 2 heeft tegenslag. De gids komt veel te laat en dan blijkt hij nog waardeloos als gids. Maar ondanks dat hebben we toch gezien dat het hier echt het bezoeken waard is, met veel vakwerkhuizen in Weser-renaissance en met mooie pleinen. Na de middag bezoeken we de glasblazerij en we zien hoe lang het duurt om een glas te maken en hoe vlug een vogeltje of pinguïn ontstaat. Daarna zwerven we nog even vrij rond en de terrasjes zijn in trek. 's Avonds krijgen we de briefing op de Pluto, met een drankje en een bezoek aan het deel van de boot dat nog authentiek is.

Zondag 28 juni

We begeven ons weer naar Hameln om het 'Rattevangerstoneel' te zien. Het is prachtig weer en genieten op de banken in het zonnetje, in afwachting van het spel. Het is de moeite waard, een heleboel ratjes, de fluitspeler en vele andere figuranten, beelden het verhaaltje uit. Na de middag starten we onze wagen, op weg naar Helmstedt.

Maandag 29 juni

We gaan in Helmstedt, onder een stralende zon, op pad. In de altstadt horen we het verhaal

van abten en keizers. Er is heel veel rijkdom die eeuwenoud is. De zeer mooie universiteitsgebouwen waren ooit de woonplaats van beroemde geleerden die hier onderwezen. Het grenslandmuseum is klein, maar de gids vertelt, uit eigen ervaring, hoe het leven op de grens tussen oost en west vroeger was. Bij ons was in 1945 de bezetting voorbij, maar hier heeft het nog bijna vijftig jaar langer geduurd. 's Avonds genieten we samen van de zomer!

Dinsdag 30 juni

Na ongeveer 250 km snelweg bereiken we Lubbenau: een groene oase van rust met heel

veel water. Het is het land van de augurken die hier al jaren worden geteeld. We verkennen

het stadje onder de leiding van een gids in klederdracht. Ze vertelt ons het verhaal en de sagen van de Sorben. De Sorbische taal wordt nu nog op school onderricht en houdt deze cultuur levendig.

Woensdag 1 juli

Bij de dagtocht met een kahn, op al die kleine watertjes en een staande 'kapitein', wanen we ons even in een gondel in Venetië. Enige uren varen is op deze warme zomerdag heerlijk.

Aangekomen in Lehde bezoeken we het Freilandmuseum, waar we herinneringen van vroeger kunnen ophalen. Het is een klein Bokrijk.

Zaterdag 4 juli

Bautzen is onze volgende halte. Vandaag bezoeken we de STAZI-gevangenis Bautzen 2. Nu is het een monument met jaarlijks meer dan 100 000 bezoekers. Hier werden zoveel mensen, zelfs zonder proces, geestelijk gefolterd. Ze werden door vele kleine handelingen (geluid, verraad ...) helemaal kapot gemaakt. Wat mij van dit bezoek altijd zal bijblijven is de afdeling 'arrest'. Hier verbleef de gevangene 21 dagen. 's Morgens werd het bed weggehaald. Om zich op te warmen moesten ze de ganse dag rondjes draaien in de cel. Om naar het toilet te kunnen gaan, werd een bewaker geroepen die dan zolang wachtte om de deur te openen, tot het te laat was. Daarna werden ze uitgescholden voor dieren die hun kooi bevuilden. En deze gevangenis is 100 jaar in gebruik geweest! Je wordt er wel stil van. 's Avonds blijft iedereen stilletjes zitten, want om 22 uur is het nog steeds 30 graden, geen zuchtje wind en in onze huisjes is de temperatuur nog niet veel onder de 40 graden gezakt ... Warm! Eigenlijk té warm!

Zondag 5 juli

Onder een toch drukkende warmte, loodst de gids ons door Bautzen. We krijgen een duidelijke uitleg, ook over de nog bewoonde kerktoren. De woning is 44 m² groot en het duurt drie minuten voor de bewoners, om boven te geraken. Alle twee weken wordt de straat afgesloten en kunnen de boodschappen naar boven worden getrokken. De wandeling is mooi, maar een frisse pint aan het einde van de rondleiding, is heerlijk! Een engeltje dat op uw tong pist ... De vrije namiddag vullen we met een 10-tal mensen in met geocachen. Op een bepaald ogenblik staat heel de groep met de voeten in een frisse beek. Het is geen zicht, maar wel heerlijk verfrissend en dat is nodig.

Maandag 6 juli

Vandaag bezoeken we de Bastei. Dat is een prachtig stukje natuur. Je kunt er tussen de hoge rotsen lopen, over ijzeren bruggetjes. Het wordt een serieuze fitnessoefening, trappen op, trappen af ... De wandeling tot aan de Amselsee telt meer dan 1000 treden, maar is zeker de

moeite waard.

Dinsdag 7 juli

We maken een ommetje langs Rathen, vredig gelegen aan de Elbe. Hier vinden we een heel mooie cache. Van op een terras zit een muzikant naar de Elbe te kijken en alle uren klinkt een melodie uit verschillende boxen. Naargelang waar je zit, klinkt het anders. We rijden naar de camping in Dresden. Daar doen we met de groep een sightseeingtoer met een bus, waardoor we al een eerste indruk krijgen van de stad. In het oude melkhuisje is het file voor een glas frisse verse melk of karnemelk. Het wordt een zwoele avond en we bewonderen vanuit onze zetels het flitsende lichtspektakel in de verte. Dat belooft gedonder voor de komende nacht.

Woensdag 8 juli

De frisse lucht is meer dan welkom. Omdat Dresden zoveel te bieden heeft en omdat smaken verschillen, krijgen we een busticket naar de oude stad, om dan de dag

zelf in te vullen. Gebouwen bezoeken, binnen en buiten, foto's nemen, winkelen, genieten van het aangename, zomerse weer op een terrasje ... Het is in elk geval een mooie laatste dag van deze reis. En natuurlijk wordt er, als afsluiter, 's avonds nog lekker samen gegeten. De dankwoorden naar de organisatoren zijn hier zeker op hun plaats. Er wordt nog uitgebreid afscheid genomen en wij kruipen in ons bed, nagenietend van deze mooie reis! Bedankt Marie-Josée en Aloïs (de architecten van deze reis), Kitty en Pierre (de mede-organisatoren en woordvoerders) en Iris en Luc (de portemonneedragers).

Met dank aan de schrijfsters van dienst:

 

Julienne en Josée.