Soest, vroegere garnizoensstad

19 tot 23 april

 

Maandag 19 april

Afspraak op maandag 19 april vanaf 13 uur op de motorhomeparking ‘Rumkerhof’ te Bad Sassendorf op een 10 km gelegen van Soest. Om de afspraak zeker niet te missen zijn sommige deelnemers reeds vanaf zaterdag of zondag vertrokken om via de Niederrijn of andere streken de plaats van samenkomst te bereiken.

De ontvangst, met overhandiging van de verzorgde infomap, verloopt gemoedelijk en aangenaam zoals het bij de

zwervers van Leuven de gewoonte is. De organisatoren Rita en Pierre, Greet en Maurice hebben ervoor gezorgd

dat onze 17 wagens gegroepeerd kunnen worden gestald. Met 35 deelnemers wordt om 15 uur gestart voor een twee uur durende wandeling in het prachtige kuurpark van Bad Sassendorf met de vele sculpturen, waarvan de ronddraaiende pauw een meesterlijk technisch kunstwerk is. Onze Nederlandstalige gids ‘Greet’ kan eenieder boeien met de deskundige uitleg waarvoor het kuuroord Bas Sassendorf is gekend, namelijk aandoeningen aan de luchtwegen en aanverwante, alsook voor de revalidatie van de onderste ledematen. Bij de vele sculpturen, sleedoornmuur met zijn pekelwater en thermaal bad, wordt tevens aanvullende historische info verstrekt. De dag wordt afgesloten met de briefing voor de volgende dagen, dit samen met een hapje, - zonder look - , - met look - en - met veel look -, en een drankje. Tijdstip van sluiting door uw verslaggever niet gekend.

 

Dinsdag 20 april

Na een frisse nacht en een stevig ontbijt, staat iedereen reeds om 9u30 klaar om naar de garnizoensstad Soest te vertrekken. Het belooft een drukke dag te worden. Aangekomen aan de ADAM-kazerne worden we verwelkomd door een gezonde Duitser die perfect de Nederlandse taal beheerst en luistert naar de naam Burkhard Schnettler.Burkhard, met zijn zware verdragende stem, zal voor ons verblijf in Soest onze gids zijn. De rondleiding in de kazerne wordt aangevangen met een bloemenhulde aan het gedenkteken voor alle omgekomen militairen in de BSD.

Zelfs voor niet echte militairen is het een sereen en aandoenlijk moment, benadrukt door het doordringende klaroengeschal, door een Duitse burger geblazen. Na dit ernstig moment is het tijd om het ietwat losser te nemen.

Onze gids weet ons te boeien met zijn rondleiding zowel buiten als binnen het gebouw, waar het militair museum is ondergebracht. Sommige reisgezellen vinden en zien na een zoektocht, door de diverse afdelingen van het museum,

herinneringen uit vervlogen tijden. Anekdoten worden bovengehaald. Doch moeten de meeste vaststellen dat hun slank silhouet van weleer effectief tot het verleden behoort. ’s Middags worden onze hongerige magen gestild door een verzorgd broodjesmaal met koffie. Er rest nog wat tijd voor het nuttigen van iets extra’s dit ter ondersteuning van de museumwerking. Dat er nog veel werk, buiten en binnen te verrichten valt, kan iedereen vaststellen. Na een korte verplaatsing naar de motorhomeparking Georg Plangeplatz, worden we opnieuw door onze gids opgewacht voor een boeiende en historische wandeling in het oude Soest, dat in de middeleeuwen een van de 25 grootste steden was. Via de restanten van een deel van de stadsomwalling die destijds 3,8 km lang was met 28 torens en 10 stadspoorten, bereiken wij de binnenstad. Het wapenschild van Soest, rode sleutel op witte achtergrond, prijkt op de nog enige resterende stadspoort voorzien van pekneuzen. Soest is rijk aan kerken en historische gebouwen die voor het grootste gedeelte werden gerestaureerd na de zware bombardementen in de jaren 1940-1945. Langsheen de kerken Maria zur Höhe, Maria zur Wiese, oude kerk met Antwerps altaar en de enige katholieke kerk St. Patrokli, bereiken wij het Minneplein van Soest. Steeds krijgen wij door onze gedreven gids een boeiende info, doorspekt met historische feiten en anekdotes die gedeeltelijk door folklore in ere worden gehouden. Denk maar aan de gele wiptrap. De oude vakwerkhuizen met hun prachtig houtsnijwerk die de rijkdom en status van de bewoners symboliseerde, ontbreekt

eveneens niet aan onze bewondering. Na de uitleg over het ‘Pumpernikkel’brood wordt het toch wat vermoeiende

stadbezoek afgesloten in het Domcafé met een streekgebonden gebak, koffie of andere drank. Zeer tevreden, doch moe, keren wij terug naar onze motorhomeparking ‘Rumkerhof’ voor het avondmaal en verdere onderonsjes.

Woensdag 21 april

Gezien de programmawissel, namelijk vrij in de voormiddag, hebben velen genoten van een weldoende lange slaap, want vroeg opstaan is geen aanrader gezien de koude snijdende Noord-Oostenwind; geen aangenaam wandelweertje.

Om 14u worden wij verwacht aan het Grünsandsteinmuseum in de oude stadskern van Soest. Afspraak aan de Maria zur Wiesekirche waar wij eerst nog kunnen genieten van een klein fluitintermezzo, vooraleer onze trouwe gids ons vergezelt naar het museum. Daar krijgen wij de nodige uitleg over de zacht geelgroen zanderige kalksteen met zijn fossielen en de hardere blauwgroene steen, die meer geschikt is voor de restauratie van o.a. de Maria zur Wiesekirche, waaraan nog tot in 2020 zal gewerkt worden. Na dit kort museumbezoek kunnen wij op eigen wijze en tempo verder Soest bewonderen. Gezien de zeer koude dag is het veeleer een magazijn, boekenwinkel, café in en uit.

 

Maagopener (snaps)

Smoutkruidenbollen met brood

Goulashsuppe

Sauerkraut met overvloed aan goed gekruide regionale vleesbereidingen

Zuur - zoet vruchtendessert

Afzakkertje (kruidensnaps)

Kaasbuffet

Dit alles wordt overgoten met de nodige godendrank die ons snel de ijzige dag laat vergeten.

Onze gids Burkhard wordt terecht in de bloemen gezet voor zijn perfecte, zeer sappige en niet te evenaren benadering van Soest in het algemeen. Op eigen initiatief verlaten wij de gelagzaal om na een soms niet eenvoudige, doch ontnuchterende wandeling de motorhome te bereiken. De resultaten kunnen wij ’s anderendaags vaststellen: weelderige stoelgang, geringe eetlust, doch dorstige kelen.

 

Donderdag 22 april

Niet te verwonderen dat die dag in slow motion wordt ingezet. Via een mooie uitgestippelde route, gesloten Bismarckturm en open Drüggelter Kapelle, bereiken wij de parkplaats in Körbecke waar de organisatoren voor een doeltreffende regeling hadden gezorgd. Om 13u vertrekken wij naar een parking nabij de Möhnetalsperre, doch dit was buiten de waard gerekend, want de parking had opgehouden te bestaan. De organisatoren zoeken en vinden opnieuw de oplossing. In groep, behalve enkele gedoogde gemotoriseerden, vertrekken wij naar de voet van de stuwdam. Niettegenstaande de hindernissen zijn wij nog wat te vroeg, doch die tijd wordt ingevuld door het schouwspel van het deskundig rooien van een schone dennenboom. Onze plaatselijke vrouwelijke gids weet via een

film, voor sommigen onder ons ietwat lastig, onze aandacht gaande te houden voor het Ruhrverband dat de watervoorziening van ± 5.000.000 mensen waarborgt via een net van stuwdammen gestuurd vanuit het centrum in Essen. Ter info: De stuwdam van de Möhnetalsperre is 40 meter hoog, 650 m lang en werd door de geallieerden

gebombardeerd. Na 5 dagen werd de heropbouw gestart en voltooid in 4 maanden. Eveneens worden wij ingewijd in de ingewikkelde technieken ter beveiliging van de omwoners en omgeving. Grootse feesten worden er in 2013 verwacht, naar aanleiding van het 100-jarig bestaan ervan. Na de belevenissen aan en nabij de stuwdam vertrekken wij naar de motorhomeparking in Körbecke waar Julien en Aline ons verrassen met een drankje en bijhorende, dit ter gelegenheid van de aanschaf van hun nieuwe motorhome. ’s Avonds komen wij samen in het lokaal van de yachtschule waar Pierre en Rita, ter ere van hun 2de kleinkind, ons eveneens verrassen met een versnapering. De rest van de avond krijgen we nog een drankje van de kas, geregeld via een niet duidelijk bonnetjessysteem; doch geen probleem, alles verloopt gesmeerd. Gezien de tijdsinvulling van vrijdag 23 april, die het einde betekent van de midweek, wordt de avond afgesloten met een zeer gewaardeerde attentie voor eenieder. Tussendoor weet Georges, in afwezigheid van zijn vrouwtje Georgette, ons te vergasten op verhaaltjes uit de oude doos. ‘Einmahl spazieren gehen’. Tijd om te gaan slapen.

Vrijdag 23 april

Na een rustige nacht verzamelen wij om 9u30 voor vertrek naar de parking aan de Möhnesee, waar wij omstreeks 10u op de boot stappen voor een deugddoend ontbijt en een uur durende rondvaart; subliem!

Aan alles komt een einde, ook dit was omstreeks 11u aangebroken. Iedereen neemt afscheid en auf wiedersehen!

Dank aan de organisatoren Rita & Pierre, Greet & Maurice. Het was een prachtige, rimpelloze midweek door eenieder zeer gewaardeerd. Wij kijken uit naar een volgende activiteit.

Uw verslaggever Geert Demuynck