De rijkdom van Lochristi

25 tot 27 april 2014

 

Vrijdag 25 april

Wij zijn vanaf 17 uur verwacht op de parking achter het gemeentehuis van Lochristi, de bloemengemeente. De organisatoren zijn zeer tevreden dat eenieder zich aan de tijdsafspraak heeft gehouden.

De motorhomes komen rustig toe en wij hebben de tijd om bekende en minder bekende gezichten goedendag te zeggen. Wij krijgen een roze tasje met veel documentatie over de streek, een sleutelhanger, een aansteker, chocolade wafels, maar ook met kwisformulieren!

Rond 19 uur vertrekken we gezamenlijk naar ‘De Kring’ voor een gezellige babbel. We krijgen nog wat uitleg over het weekend, daarna komen de belevenissen boven en bij een drankje vliegt de tijd voorbij.

 

Zaterdag 26 april

Na een rustige nacht hoeven wij niet zo heel vroeg op te staan.

De fietsers vertrekken om 9 uur naar Zaffelare. De paar niet-fietsers kunnen meerijden met Rogetta haar personenwagen.

Om 10 uur bezoeken wij  ‘Het LOS’ . Wij worden in twee groepen opgedeeld, onder leiding van twee enthousiaste gidsen, Hervé en Antoine.

Het LOS staat voor: Lochristi Sierteeltmuseum. Dat museum is ondergebracht in de vernieuwde pastorie van Zaffelare. De ene groep, waartoe uw verslaggever behoort, krijgt eerst binnen uitleg over de geschiedenis van de sierteelt en de historische figuren die dat mogelijk hebben gemaakt. De andere groep start met de buitenronde. De azalea kwam eind 18° eeuw vanuit China en Japan naar de regio Gent. Een heel belangrijk persoon in het verhaal van de bloemengemeente is Ferdinand Vuylsteke. Naast azalea’s zijn ook de begonia’s, camellia’s en orchideeën belangrijk. Wij krijgen ook uitleg over de verschillende groeistadia van de planten en de bodemsoort die noodzakelijk is.

Daarna gaat het bezoek buiten verder. Rond de pastorie bevindt zich nog een gedeelte van het museum met oude werktuigen, verschillende serres en een mooie tuin met verschillende planten en bloemsoorten. Het weder is redelijk goed, dus genieten wij met volle teugen van deze prachtige tuin.

Daarna kunnen de liefhebbers nog iets drinken  en dan terug naar de motorhome om de inwendige mens te spijzen.

Rond 14 uur vertrekken wij naar Belfleurken. De fietsers vertrekken iets later.

gedeelte buiten, en een grote waterreservoir. De waterput bestaat uit regenwater én putwater. De productie gebeurt op verrolbare tafels binnen een intern transportsysteem. Bijna alle handelingen zijn geautomatiseerd. Eerst wordt er automatisch aarde gevuld. Daarna gebeurt het stekken, dat is nog handwerk. Deze stekken staan acht weken in het ‘moederhuis’ waar het warm en vochtig is onder plastiek. De stekken worden tweemaal ingesneden opdat ze mooi breed zouden uitgroeien. Er staan er zo’n 1000 op een tafel. De weekhuidmijt  is de grootste vijand van deze plantjes, maar de roofmijt is een biologisch verdelgingsmiddel.

De plantjes worden ook nog 4 tot 8 weken in het donker in de koelcel (3-7°) geplaatst, voor een goede knopvorming.

Er is ook een heel goed watergeefsysteem voorzien. Tijdens het verdere verloop van het teeltproces om van stekje tot azalea te komen

worden de plantjes ook naar buiten gebracht. Dit kan tot ongeveer november. Wanneer de azalea in bloei moet, komt ze terug binnen op tafels en blijft 3 à 4 weken binnen bij een temperatuur van rond 22° C en met extra belichting;

De azalea’s van Belfleurken krijgen aangepaste potgrond, een overpot met een waterreservoirtje en een wateropnemende lont. De bloeitijd is ongeveer van september tot mei. In het bloeiseizoen kan je op vrijdag in het bedrijf terecht voor de aankoop van azalea’s.

Na deze degelijke uitleg en rondleiding kunnen wij nog napraten bij een streekbiertje, frisdrank of koffie en bovenop krijgt iedereen nog een azalea in de speciale overpot:  “den azalea die blaaft bloeien! Uuk al edde gien groene vengers”.

Nu is het tijd om terug naar de motorhome te gaan. Gelukkig is Rogetta  ter plaatse met de wagen zodat ze de azalea’s naar de motorhomes kan brengen.

Om 19u15 vertrekken we naar de zaal voor de gezamenlijke maaltijd. Het eten is heel lekker en wij worden heel goed bediend. Bij het dessert mogen wij de schepen van cultuur en toerisme,  Mevrouw Marie-Claire Van Nieuwenhuyse, verwelkomen. De schepen geeft nog wat uitleg over het toerisme in Lochristi en waarom het moeilijk is om een MH-parking aan te leggen in de gemeente. Hugo haalt er de kwisformulieren bij en de spanning kan beginnen. De antwoorden op de vragen worden overlopen en daarna volgt de prijsuitreiking.

De eerste prijs is voor Lutgard. Zij kreeg van de schepen een kunstwerk, nl. de globografie , zoals deze op onze documentatie staat en destijds aan prins Philippe, nu koning Philippe, geschonken  werd bij zijn bezoek aan Lochristi. Daarna mag ieder volgens zijn  of haar punten een geschenk uitkiezen. Hugo heeft voor iedereen een prijs voorzien.

Na de koffie en/of nadronk wordt het stilaan tijd om terug naar de motorhome te gaan.

 

Zondag 27 april

Terug rustig op de parking deze nacht. Om 10 uur zijn we verwacht in de 'Kantklosjesfabriek' van Jan De Maertelaere.

Eerst krijgen wij een historische uitleg van de patroon hemzelf. Het is reeds de 5de generatie De Maertelaere. De overgrootvader was beeldhouwer. Zijn vader maakte vooral kleine meubelen en sierschalen.

Welk land de bakermat van het kantklossen juist is, is niet zo goed bekend, wel weten wij dat in de 17de eeuw het kantklossen een  grote bloei kende. Het zijn vooral thuiswerksters die kantklossen. In Vlaanderen wordt al heel lang geklost, wat wellicht ook mee aan de basis lag van de kantnijverheid. Na de 2de wereldoorlog is het kantklossen als betaalde arbeid zo goed als verdwenen, maar als hobby terug in opkomst. Rond 1972 komt Jan De Maertelaere via de volksdans in kontact met het kantklossen en nu is het reeds 40 jaar dat er kantklosjes gemaakt worden.

Dan kunnen wij het productie proces volgen: ‘Van plank tot klos'.

Eerst wordt een plank in langwerpige balken gezaagd, daarna rond gefreesd, op lengte gezaagd, machinaal gedraaid, drogen, ontbramen. Daarna worden de klosjes in een trommel gebracht waardoor ze  worden gepolierd  en afgewerkt met hoogglans. Alle klosjes worden ook gecontroleerd,  dan geteld en verpakt. Daar iedere streek en ieder kantwerk andere klosjes nodig heeft worden de klosjes in alle maten, vormen en in verschillende houtsoorten gemaakt, nu vooral uit guatambu. Van 1000 kg hout maken ze 100 kg klosjes dus is er 90% afval die wordt gecomposteerd.

We kunnen nog wat rondlopen en na de bedanking gaan we allen met een klosje terug naar de motorhome.

Na de afscheidsrede en bedanking voor de organisatoren kunnen we genieten van een drankje en een lekkere chocolade wafel.

Voor de liefhebbers is er nog een tentoonstelling 'Kunst omdat het moet'. Er is van alles wat, schilderijen, kunstwerkjes van de kinderen, beeldjes, sieraden ...

Het was wederom een prachtig weekend en wij kijken uit naar het volgende.

 

Bedankt Rogette en Hugo, Marie-Paule en Julien.

 

Toch een speciale dank aan Hugo en Rogetta die zorgden voor de prijzenpot, versnaperingen en afscheidsdrankje, dat via externe sponsoring.

Geert en Jeannine