Per fiets door Friesland.

 

 

 

Maandag 16 juni

Om het drukke werkverkeer van een maandagmorgen te omzeilen, is ongeveer de helft van de groep, na afspraak, present op zondag. De rest druppelt gezapig binnen op maandag. Zoals gewoonlijk is het een blij weerzien voor iedereen. Na de middag maken we een stadswandeling door Lemmer, waar de huizenpracht voor velen een aangename verrassing is. s 'Avonds krijgen we de eerste briefing, met de nodige smering van de dorstige kelen. En ... scherven brengen geluk!!!

 

Dinsdag 17 juni

De weergoden zijn met ons, want de zon schijnt volop met matige wind. We bezoeken het grootste nog werkende stoomgemaal ter wereld. Het 'Woudagemaal' zorgt voor droge voeten in Friesland bij hoogwaterstanden en dat een paar keer per jaar. Het pompt maar liefst vier miljoen liter water naar het IJsselmeer.

In de namiddag brengen we een bezoek aan de 'Tuin van de wildernis'. Om zes uur is er natuurlijk afspraak voor de eerste match van de Rode Duivels tegen Algerije en hoera, ze winnen met 1-2. Iedereen gelukkig en tevree sluiten we deze dag af met 'De Doos'.

 

Woensdag 18 juni

Na een heerlijke nacht (de Belgen hadden immers gewonnen) kunnen we weer fris op de fiets! We rijden richting Sloten voor een stadsbezoek. We nemen in groepjes de wandel-gps en met behulp van coördinaten en enkele tips, verkennen we op een leuke manier het stadje. Als afsluiter zoeken we nog een cache.

Na de middag fietsen we naar het 'Knorhof' en naar het buurbedrijf 'Tuske Bos en Mar'. We krijgen een zorgvuldige uitleg over de werking van de bedrijven en de verzorging van de dieren. Zelfs Witse Jan, de zoon van acht jaar, neemt even een groep onder zijn hoede. Na een lekkere kop koffie of thee met Friese koek, zien we dat het al ruim laat geworden is. Voor de voetballiefhebbers is dat een beetje pech, maar het was toch een gezellige dag!

 

Donderdag 19 juni

Alhoewel de kalender stilaan de zomer aankondigt, lopen wij erbij als in de winter. Brrr, koud, wind en regen ... Maar we laten het niet aan ons hart komen!

In Hindeloopen zitten we gelukkig binnen, terwijl een echtpaar de rijke klederdracht van deze streek, met veel bloemetjes, showt. Ze vertellen uitvoerig en ludiek over alle lagen die boven elkaar worden gedragen, tot op de onderbroek. In het schaatsmuseum zien we een hele verzameling oude schaatstoebehoren en een schilder toont ons de echte Friese schildermotieven.Terwijl we pannenkoeken eten, speelt een man accordeon. Wij zitten binnen ... buiten felle regen ...

Na de middag klaart het gelukkig op voor onze rondvaart in een 'skutje' langs de kanalen van het achterland.

 

Vrijdag 20 juni

Vrijdagmorgen staan we, na een winderige spooknacht, al klaar om 8.15 u voor de wandeling naar Het Bakkerswinkeltje in Molkwerum. Het dorp is historisch net geen stad geworden in de geschiedenis.  Momenteel wonen er nog 200 mensen. Hoe je de inwoners van Molkwerum noemt, is voor mij een groot raadsel.

Een echtpaar vertelt ons de bijzonderheden en maakt een wandeling met ons door de kleine steegjes, wegjes en paadjes. Eigenaardig dat vroeger een gezin met wel tien kinderen woonde in zo kleine poppenhuisjes. Het Bakkerswinkeltje is ingericht als een klein museum en promoot ook nog eens een vijftal typisch Friese koeken. In de namiddag maken we een fietstocht door de omgeving en bezoeken hierbij de Galamadammen, een orthodox kerkje, het kleinste haventje van Europa en stoppen nog even bij het Roode klif.  Dit laatste is een gedenksteen, als herinnering aan de enige veldslag die door de Friesen gewonnen werd van de Hollanders. Dat het er toen erg fanatiek aan toeging, bewijst de spreuk op een grote steen die vertaald wil zeggen: "Liever dood dan slaaf".

Een kleine versnapering in Stavoren komt net op tijd na kilometers optornen tegen een harde wind.

 

Zaterdag 21 juni

We verplaatsen ons naar Half Hichtum (Bolsward) bij de boer. Van hieruit fietsten we naar de schaapsvachtlooierij 'van Buren', de enige in Nederland. De uitleg wordt verduidelijkt door demonstratie van de opeenvolgende bewerkingen die de vachten ondergaan. Zeer leerrijk!

Na de middag bezoeken we de kleinste Friese bierbrouwerij en whiskystokerij 'Us Heit'. Alles gebeurt hier op ambachtelijke wijze. Na een streekbiertje spelen we op de camping een pittige partij 'boerengolf'. De winnaars krijgen bij de barbecue een heuse oorkonde van de boerin! Dank aan de harde werkers die hun steentje bijdroegen om deze smakelijke maaltijd te serveren. Weer een dag om niet te vergeten!

 

Zondag 22 juni

Na de lekkere barbecue en de poging om de frigo leeg te maken, is het al vroeg tijd om op te staan. Beetje hoofdpijn ... eigen schuld, dikke bult ...

We verlaten zowat allemaal samen de boerencamping. Het lijkt wel een volksverhuizing. In IJlst staan we in onze eigen file. De parking is nog op slot en de eigenaar heeft zich verslapen. Het zonnetje weet ook vandaag niet wat doen ... wel, niet, wel, niet ... Gelukkig blijft het droog. In Het Spoorwegmuseum in Sneek worden alle 'grote' mannen plots weer 'klein'. Met grote en gretige ogen worden de meer dan 1500 modeltreinen bekeken en gekeurd. De technische uitleg gaat een beetje verloren in het verlangen om al dat moois te zien rijden in de kleine treinwereld. Tijdens lunchtijd gaan wij stappen. We genieten ervan om op ontdekking te gaan zonder verloren te lopen. In vijf sfeervolle grachtenhuizen is Het Fries Scheepvaartmuseum ondergebracht. Honderden scheepsmodellen, instrumenten, gereedschappen, schilderijen en interieurs vertellen over de Friese scheepvaart. We verzamelen voor de terugtocht. Weinigen willen de voetbalwedstrijd België-Rusland missen. Pas helemaal op het einde scoren de Belgen. De trots welt toch een beetje op. Reden te meer om er een op te drinken. Het verjaardagstraktaat van Magda en André doet deugd. Bedankt alle twee.

 

Maandag 23 juni

We mogen voor de eerste keer eens uitslapen. In de voormiddag is er geen ‘officieel’ programma voorzien. Er is wel de mogelijkheid om per fiets door de omgeving te trekken en een multicache op te lossen, je kunt een fietstochtje doen of een multicache te voet om zo de stad te verkennen …  Wij kiezen voor het laatste.  Met zijn zevenen stappen we van 10 tot 12 uur langs smalle straatjes en over bruggetjes. Ondertussen lossen we wat vraagjes op die betrekking hebben op de geschiedenis van IJlst. Door enkele berekeningen te maken (de juiste!) vinden we de eindcache in de buurt van de houtzaagmolen 'De Rat'.

In de namiddag wandelen we met de hele groep naar windmolen 'De Rat' en worden er rondgeleid door Simon, de molenaar. Het is verbazend hoe men in de achttiende eeuw reeds over het vernuft beschikte om met windkracht molens te laten draaien voor allerlei doeleinden. Met een beetje wind kan de molen een trekkracht van wel 12 ton opwekken om met behulp van drie raamwerken planken te zagen en de nevenbewerkingen te doen zoals het opslepen van boomstammen. De molenaar moest alleen zijn verstand gebruiken en niet zozeer zijn eigen fysieke kracht.

Na het bezoek aan de molen verplaatsen we de wagens om dan in de avonduren, nadat de nationale ploeg van Nederland haar wedstrijd tegen Chili gewonnen heeft in het WK, getuige te zijn van de training van het beroemde fierljeppen, de nationale sport die je bijna uitsluitend in Friesland tegenkomt.

De boeren gingen ’s morgens vroeg door de velden op zoek naar kievitseieren. Er zijn zoveel waters en grachtjes dat de boer nogal wat moest omlopen om van het ene veld naar het andere te gaan. Daarom nam hij een lange stok mee om over de grachten en sloten te springen. Een praktische toepassing van het polsstokspringen dus. De jongeren van IJlst oefenen twee keer in de week om zich voor te bereiden op de wedstrijden. We zien o.a. de Friese kampioen in de seniorenklasse aan het werk. Hij springt ongeveer 21 meter ver van de schans van 2 meter boven het water. Zij gebruiken een stok van carbon met een lengte van 11 meter. Na nog wat theoretische uitleg rijden we naar Harlingen voor overnachting.

 

Dinsdag 24 juni

Al vroeg gaan we vandaag op stap naar het bootbouwproject Willem Barentsz. De gidsen vertellen ons over de bootreizen van Willem en het wel en wee tijdens de ondernemingen. Maar het doel van deze stichting is: met vrijwilligers een boot bouwen, identiek aan die van Willem Barentsz in die tijd. De bouw is nu bijna halfweg en wij mogen een kijkje nemen in het bouwsel. Daarna worden we vergast op 'Poffertjes met koffie'. Lekker! In de jachthaven gaan de sluizen regelmatig open en dicht, maar ook de hemelsluizen gaan open. Na 15 km en doornat bereiken we het planetarium in Franeker. "Nou kijk, net een groep waterhoentjes" ... Bij ons zeggen ze: "Amai, just waterkiekes"! Maar het belemmert ons niet om volop te genieten van een prachtig zonnestelsel, gemaakt door Eise Eisinga in de jaren 1700 en het werkt nog altijd. Dag, uur, maand, jaartal, sterrenbeeld ... alles wordt correct aangeduid!

Bij de terugrit is de regen nog even nat en gelukkig rijdt Lieve lek, want dat levert dan een 'dankchocolaatje' op bij de briefing die toch buiten, uit de wind en droog, kan doorgaan.

 

Woensdag 25 juni
In de voormiddag kunnen we nog wat door de stad gaan wandelen, winkelen, fietsen of wat de fantasierijke hersenen allemaal kunnen produceren. Af en toe moet je toch de proviand wat aanvullen, daarom kiezen we voor een wandeling door de stad gecombineerd met winkelbezoek. Schijnbaar hebben anderen van de groep hetzelfde probleem. Zodoende komen we hier en daar toch een bekende tegen.  Voor Lieve, die alleen op stap is, loopt de voormiddag niet zo goed af. Na een val op het onzacht materiaal van de Friese stoepen, moet ze naar het ziekenhuis en wordt haar linkerarm in de plaaster gelegd. Pieter zal dus nu noodgedwongen huisman en verpleger worden. Rond de middag verplaatsen we ons naar Dokkum, naar camping Harddraverspark. Na de installatie op de verschillende veldjes van de camping onder de vakkundige leiding van Paul, worden de fietsen klaargezet om een tochtje te maken naar ‘de Sûkerei’, een oude chicoreifabriek die momenteel ingericht is als bezoekerscentrum en museum. Er staan ook drie kleine woninkjes bij. Deze zijn in andere plaatsen afge-broken en als een bouwdoos weer opgebouwd. De gids is een 74-jarige gepensioneerde onderwijzer die vooral zijn eigen grappen geweldig vindt.

19 personen sluiten nog aan voor een lange fietstocht van 35 km, langs de tegeltjesbrug waar, met de foto’s van winnaars en deelnemers van de elfstedentocht, een figuur van enkele schaatsers uitgewerkt is. De anderen keren terug naar de camping. ’s Avonds is er eindelijk nog eens de gelegenheid om de ‘doos’ boven te halen en gezellig in de ronde te zitten.

 

Donderdag 26 juni

Vorige week heb ik horen zeggen dat het de tweede week iets rustiger zou worden (tot nu nog niet veel van gemerkt). Misschien vandaag?

Om 9 uur al vertrekken we: de ene met de fiets op zoek naar caches, anderen willen het te voet doen, de grootste groep kiest voor de stadswandeling door Dokkum. De regen is echter spelbreker, de wandeling valt bijna in het water: schuilen eerst bij een muur, later onder een parasol, daarna onder een luifel ... maar de wandeling wordt afgewerkt, we moeten tenslotte terug naar 'huis'. De briefing gaat door op een ongewoon uur, nog nooit gebeurd: 15 uur: geen doos, geen koffie of taart, maar onder een stralende zon … Wel de aankondiging van een boottocht: zeehonden kijken. Luc verwacht een witte boot, maar die komt niet, dan maar een blauw-gele. Wie gedacht had om slechts enkele zeehonden te zien, komt bedrogen uit! Tientallen liggen er te zonnen op de zandbanken tussen Lauwersoog en Schiermonnikoog! De ho’s en de ha’s en de kijk-daar’s zijn overal te horen. Even is Julien ongerust: hij verdenkt de schipper van de 'Lauwers' ervan met een gps van de Aldi te varen. Zitten we echt vast op een zandbankje, of is het toch maar een onderdeel van de show? Stiekem hopen sommigen al gered te worden met een helikopter! Het was vandaag dan toch een rustige dag. Dank u wel hiervoor! Nog even een foto van de boot en zijn kapitein.

 

Vrijdag 27 juni

't Was weeral een korte nacht ... die voetbal, hé ...

Toch is om 9 uur bijna iedereen vertrekkensklaar voor een fietstocht naar Moddergat. Waar ze die namen vandaan halen ... Het prikkelt mijn fantasie; De rit gaat voor een groot deel over de dijk van de Waddenzee, tussen de schapen door die onverstoorbaar verder grazen of zelfs een enkele keer proberen mee te fietsen. Het uitgestrekte natuurgebied kan ons wel bekoren. Met wat zon zou het nog mooier zijn, maar de tocht zou de onze niet zijn zonder een beetje regen en al gauw is het weer van dat! Men zegt altijd: "Regen is zegen" ... Een lekke band, een kapot zadel, een batterij die het opgeeft ...

en beetje moe, maar voldaan en ook een beetje trots op de geleverde prestatie, worden de fietsen weer opgeborgen en haasten we ons om te vertrekken op de camping. We willen geen extra kosten aan onze rekker ... In Houwerzijl houden we halt voor het enige Nederlands theemuseum dat gevestigd is in een oude kerk en pastorie. We maken een ontdekkingstocht door de boeiende wereld van de thee, van plant tot drank. Vooral dat laatste trekt iedereen wel aan. Verwachtingsvol stappen we de consistoriekamer binnen voor de 'high tea'. We drinken 'geurige rozentuin' met alles erop en eraan: scones, muffins, belegde broodjes ... Voor het tweede kopje kunnen we kiezen: heksenthee, Grunneger Wadd'n, kruidenhofje, liefdesthee ... Buikje vol en hoofdje op hol.

Onze eindstop is Eenrum Er is nog werk aan de winkel: fietsband plakken of een nieuwe erin? Vele handen maken licht werk en er is hilariteit alom. Morgen komt de proef op de som.

 

Zaterdag 28 juni

Na een nachtelijk onweer is er een waterzonnetje voor onze laatste fietstocht. In de 'zeehondencrèche' krijgen we een boeiende uitleg over het bestaan en overleven van de zeehonden. Er zijn twee soorten daar aanwezig: de gewone zeehonden en de huilertjes. Huilers zijn jonge dieren die hun moeder kwijt zijn.  Deze zomer zijn er al 80 huilers binnengebracht. In de winter komen er binnen met longinfecties en met visnetten rond de hals en diepe snijwonden.

Hier zorgt men voor de EHBZ = Eerste Hulp Bij Zeehonden. De groep adopteert twee zeehondjes: Grietje en Riika, en draagt op deze wijze een beetje bij aan de goede werking van dit opvangcentrum. Na de middag bezoeken we 'Abraham's Mosterdmakerij' aan de haven van het toeristische Eenrum. Met een goedgezinde mosterdmaker die tevens onze gids is, kennen we bijna alle geheimen van 'Wie weet waar Abraham de mosterd haalt?'

Na de degustatie gaan we naar de overkant, naar de kaarsmakerij Wilhelmus. Eerst krijgen we uitleg hoe een kaars tot stand komt, daarna mogen we onze kunsten tonen. Na heel wat woordspelingen kiezen we zelf vorm en kleur. 't Is een leuk gedoe!!!

Om de dag af te sluiten, schuiven we aan voor ons laatste avondmaal. We genieten want het is lekker! Met een speech van Luc wordt deze aangename en leerrijke reis afgesloten. Bedankt Greta, Iris, Paul en Luc.

 

En natuurlijk dank aan alle schrijvers van dienst!