Oorlog in Zonnebeke
12 tot 14 september 2014

 


Het is vrijdag 12 september. De zon schijnt volop en de wagens komen aan in Passendaele, onze verzamelplaats voor een weekend in deze buurt.
Na nog een uurtje genieten van deze mooie zomerdag, rijden we per fiets naar de steenbakkerij Wienerberger in Zonnebeke.
Hier nemen twee gidsen ons mee op sleeptouw door de grootste fabriek van snelbouwbakstenen van Europa. De droge klei, die uiterst fijn is, vliegt hier rond en we krijgen die gratis mee in neus, mond en over gans het lichaam. Gemengd met zand en terril krijgt het mengsel alle eigenschappen om sterk te zijn. We zien hoe deze massa door duwen, pletten, walsen … homogeen wordt. Door het persen door metalen vormen krijgen de bakstenen de nodige holtes. Tijdens het drogen gaat er hier in deze fabriek ongeveer 10 000 liter water per uur in de lucht. (En wij ons maar afvragen waar al die regenwolken vandaan komen …) Nog bakken en de stenen zijn klaar om in een plastieken kleedje van krimpfolie verpakt te worden. We genieten nog van de helblauwe hemel, de zalige warmte en beëindigen de dag tussen pot en pint.


Zaterdag 13 september:
De lucht is grijs en de ochtendmist is fris. Vandaag gaan we naar Zonnebeke voor de ‘Platoon Experience’. Twee gidsen nemen ons mee door het ‘Memorial museum Passchendaele 1917’ in het kasteeldomein van Zonnebeke. Naast een verzameling van voorwerpen en kledij, kun je hier een echte ondergrondse schuilplaats bezoeken en door alle soorten loopgraven gaan. Rond de middag worden we in uniformen uitgedost. Na een heel lekkere ‘Tommy Tucker’-maaltijd, een soort hutsepot met corned beef in metalen gamellen en een beker fris water, gaan we op stap met geweer, helm,
gasmasker en brancard. De zon is weer van de partij. Luitenant Pierre geeft de instructies. Iedereen vertegenwoordigt een soldaat uit een Australisch peloton met een eigen verhaal. Tijdens een wandeling van een drietal km, worden we geconfronteerd met het authentieke verhaal van het peloton. We worden ondergedompeld in een mengeling van soldatenactiviteiten, maar ook het soldatenleed komt aan bod. We beëindigen onze tocht op ‘Tynecot Cemetery’, waar ook een aangrijpend verhaal aan verbonden is. Waar het met momenten zeer ludiek was en we het onderwerp van fotograferende voorbijgangers waren, zijn we allen wel onder de indruk. Het verhaal van de witte veren … , de ellende …, het leed … en het besef dat de mensheid nog altijd maar verder oorlog voert …
Het was een warme, vermoeiende, meer zeer leerrijke ervaring! Na een lekkere maaltijd in de oude kaasmakerij, zijn we blij dat we in ons bed kunnen kruipen.


Zondag 14 september:
Vandaag brengen we een bezoek aan het kaasmuseum. De gids die zelf zijn leven heeft doorgebracht op de boerderij, vertelt met hart en ziel over de kaas
van koe of ander dier tot afgewerkt product. We horen weer enkele nieuwe dingen en zijn heel tevreden over dit boeiende bezoek. Daarna gaan we nog enkele kazen proeven en met een lekkere tas koffie erbij, sluiten we dit zomerse weekend af.
Een ervaring om niet meer te vergeten!


MP