Vrijdag 11 maart

 Na een lange periode van regen en wind, eindelijk een droog en zonnig weekend in het vooruitzicht. Vanaf 11 uur worden we verwacht op de parking van de Zeesluis in Wintam. Lieve, Paul, Iris en Luc heten er ons welkom. ’s Namiddags brengen we een bezoek aan het Kasteel d’Ursel, waar drie gidsen ons opwachten.
Het kasteel heeft in de loop der eeuwen verschillende verbouwingen en restauraties ondergaan. Architect Giovanni Servandoni ontwierp de opvallende voorgevel en drukte ook zijn stempel op het interieur en op het park.


Zaterdag 12 maart

’s Morgens vertrekken we met een gids naar het natuurgebied 'Natte Haasdonk'. We houden halt bij een natuurlijke vijver, weel of wiel genoemd. Ook over het water- beheer en het sigmaplan valt veel te vertellen. Over enkele jaren zal de Natte Haasdonk volledig onder water staan. Het voormalige dorp Natte Haasdonk is al grotendeels verdwenen. Op de plaats waar vroeger de kerk stond, rest enkel nog een kapelletje als aandenken. Na de middag fietsen we naar Hemiksem. We maken gebruik van het veer dat ons naar de overkant van de Schelde brengt. We brengen er een bezoek aan de voormalige Sint-Bernardusabdij. We worden er rondgeleid in het 
Gillot-en Roelants Tegelmuseum en het museum van de heemkundige kring 'Heymissen'. ’s Avonds trekken we naar 'Taverne Sint-Margaretha' in Wintam waar ons het avondmaal wordt opgediend.


Zondag 13 maart

Ovenverse broodjes voor het ontbijt kunnen niet ontbreken. Ze worden door Iris en Lieve 'aan huis' geleverd. Daarna bezoeken we de Zeesluis en het bijbehorend Bezoekerscentrum. ’s Middags wordt het weekend afgesloten met een hapje en een gezond drankje. Voor de namiddag is er voor de liefhebbers nog een fietstocht doorheen het Scheldeland voorzien …
Dank aan Lieve, Iris, Paul en Luc voor het fijne weekend. Edgarda
In de namiddag hebben we de fietstocht nog op het programma. Meer dan de helft van de deelnemers ziet dat wel zitten en met een stralende zon vertrekken we naar het eerste veer in Wintam.
We zijn niet de eersten en bij het inschepen zie ik het dek reeds behoorlijk gevuld. Doch er zijn nog zeker 12 mensen van onze groep die aanschuiven. Nog twee erbij. Dan nog enkelen. Uiteindelijk slagen we erin om iedereen mee te krijgen als sardientjes in een blik. Nu kan je je maar pas voorstellen wat het is om in een overladen bootje te zitten. 
Maar een geluk voor ons dat het maar honderd meter is naar de overkant.
We vervolgen onze weg richting Sint Bernardusabdij (hebben we gisteren ook gezien) naar ons tweede veer in Hemiksem. Bij aankomst zien we een veel groter veer dat ogenschijnlijk reeds goed gevuld is. Waarom hebben we iets harder gefietst om toch deze overzet te hebben. Nooit gedacht dat we er weer in lukken om iedereen mee te krijgen. Waarom blijven mensen toch altijd staan op de plaats waar ze eerst kunnen afstappen?
Na het uitstappen en hergroeperen laveren we van links naar rechts tegen een gematigd tempo om de voetgangers zo weinig mogelijk te hinderen. Doch er zijn altijd die opmerkingen maken! Op de kasseistroken rijden we als volleerde pro’s op de betonnen stroken aan de zijkant. We moeten haast maken, want ik weet wat de mensen nog te wachten staat.
Op het Mercatoreiland in Rupelmonde herkennen we allemaal een gekend koppel. Guido en Fran wachten ons op met iets versterkends: twee soorten jenever, iets van eigen fabrikaat (dat schijnbaar nog het beste binnengaat) en fruitsap. Daar hoort ook nog wat cake bij en die was ook ‘homemade by Fran’. De stop duurt langer, maar wat wil je. Sommige versnaperingen gaan er altijd goed binnen!
We vertrekken terug en rijden langs de rondborstige vrouw van Rupelmonde (zie ik daar een vertraging bij sommige mannen), langs een scheepswerf om zo terug aan de dijk te komen met een hellinkje.
‘Stoppen’ roepen ze, ‘er is iemand gevallen’. Suzanne heeft haar bocht
17
gemist en is gekanteld. Zij heeft toch enkel fruitsap gedronken (denk ik bij mezelf)!?!? Tien minuten later een volgende val. Is het de eerste warmte of zijn het toch die druppeltjes of een combinatie van de twee?
We komen voorbij het mooie gehucht Buitenland, vroeger bewoond door enkele families waaronder een zekere Victor Merckx. We stoppen om enkele gebouwen te bewonderen die afkomstig zijn van de wereldtentoonstelling van 1894 in Antwerpen en van 1897 in Brussel.
De Notelaer is onze volgende stop. Niet meer in het programma van het weekend wegens restauratiewerken. Toch kunnen we binnen en schuifelen met onze speciale sloefjes over het wondermooie parket en bekijken eetplaats en bureel. Hoger is het nog afgesloten. De meesten nemen nog de tijd voor een verfrissing. Nu hebben we meer geluk.
Desondanks de enkele ‘Tripels’ en ‘Trappisten’ komen we ongeschonden terug bij de campers. Het einde van het weekend dat hopelijk voor iedereen goed is meegevallen. Luc