Gruten uit Gent - bis 18 tot 31 maart 2019

Donderdagavond zijn we al meteen uitgenodigd voor een voltreffer van formaat. In het cafetaria van boksclub Golden Gloves Gent, de grootste boksclub van Vlaanderen, krijgen we uitleg over deze club. Hier kunnen zowel amateurboksers als eliteboksers terecht voor de trainingen. Al bij het begin van de uitleg wordt er gewezen op deze bijzondere sport, waarin het niet enkel draait om het vechten maar vooral over respect en discipline. Aan boksen zijn strikte gedragsregels verbonden. Zo mag je als bokser je vechttechnieken enkel binnen de club gebruiken. Enkele interessante weetjes: De duur van de wedstrijden verschilt voor amateurboksen, Olympischboksen max. 3 x 3 minuten en voor profboksers is dat 12 x 3 minuten. Het gewicht van de bokshandschoenen is afhankelijk van je eigen gewicht. Je mag bij een kamp nooit je eigen bokshandschoenen gebruiken. De amateurs onder de 19 jaar dragen een helm, een mondstuk en een boksshirt. Amateurs kennen hun tegenstander d.m.v. loting en de eliteboksers kiezen hun tegenstander zelf en proberen op die manier op een hogere ranking te komen. De boksring heeft 4 hoeken. De witte hoeken zijn de neutrale hoeken, de blauwe hoek is voor de tegenstrever en de rode hoek is voor de thuisbokser. Er mag nooit of te nimmer gebokst worden zonder dat er een dokter aan de boksring staat. Na deze uitleg krijgen we de kans om eens in de ring te gaan staan, de gewichten eens te tillen en vooral de geur van zweet op te snuiven ;) Vrijdagmorgen gaan we fietsen. De fietstocht van +/- 30 km loopt doorheen het industriële havengebied, tussen Honda en Volvo, langs de vrachtschepen ‘Ouro do Brasil’, ‘Francine’ en ‘Grevelingen’ tot aan ‘Het Restaurant’. Dat is toch wel een bijzonder geslaagd sociaal project. Hier krijgen laaggeschoolde of langdurig werkloze mensen de 19 kans op een opleiding om nadien een betere start op de arbeidsmarkt te kunnen maken. Zowel het vispannetje als het stoofvleesgerecht vielen bij elkeen in de smaak. Nadat we ons buikje rond hebben gegeten, vervolgen we onze fietstocht naar het schrootverwerkingsbedrijf ‘Galloo’. Bij aankomst worden er door de gids duidelijke veiligheidsinstructies meegegeven: we blijven in één groep, niemand mag achterblijven of de rondleiding wordt meteen gestaakt, we krijgen een helm en een fluovestje want dat is verplicht op de terreinen van het bedrijf. Er worden gigantische bergen metaal en ijzer verwerkt: van gasflessen, drankblikjes, autowrakken tot ganse schepen. Er wordt gegoocheld met enorme bedragen, vele honderdduizenden ton staal dat via transport over zee of over de weg gebeurt. Met drie grote installaties: persen, scharen en shredders wordt metaal geknipt, geperst of geshredderd. Het was een boeiend bezoek en er valt nog zoveel meer over te vertellen … maar de gids werd om 17 uur gebeld of hij de rondleiding wou beëindigen. In de late namiddag verlaten we het terrein van Galveston om ons te installeren op de speelplaats van een school in Oostakker. De school geeft ons toegang tot de toiletten en de refter. ’s Avonds zitten we gezellig samen bij een hapje en een drankje. De volgende morgen staan we met z’n allen als een groep kinderen op schooluitstap bij de bushalte. We gaan met de bus tot in het centrum van Gent waar de stadsgids op ons wacht. In het sappig Gents en op een ludieke manier komt de geschiedenis van de meisjes van plezier weer tot leven. De benaming van enkele steegjes wordt verklaard aan 20 de hand van anekdotes uit een (niet zo) ver verleden. Leuk weetje: Hoe komt men aan het woord kabberdoes? In de 18e eeuw kon je in een café koffie en chocolade drinken. In een cabaret kon je drinken, dansen en ‘van de grond gaan’. Voor cafés en cabarets moesten er taksen betaald worden, taks 12 dus een samentrekking van cabaret + douze = kabberdoes. Doorheen de jaren zijn er strengere regels gekomen om de veiligheid en het welbehagen van deze meisjes te waarborgen. In Gent is er enkel nog het ‘Glazen Straatje’ dat dateert uit 1845 waar prostitutie gedoogd wordt. Tijdens de middag hebben we een vrij moment om een hapje te gaan eten en daarna nemen we plaats in een bootje voor een rondvaart op de vier waterlopen. Zo zien we Gent ook vanaf de zijde van het water. Het zonnetje is van de partij en het wordt een echte pleziervaart. Op zondagmorgen moeten we eventjes aanpassen aan het zomeruur en was het voor sommigen misschien wel een korte nacht. We verzamelen om richting Stora Enso te fietsen. Stora Enso Langerbrugge produceert jaarlijks 540.000 ton gerecycleerd kranten- en magazinepapier op basis van 100% papier voor recyclering. In dit bedrijf staat veiligheid op n° 1. We moeten een fluovestje aantrekken en netjes op de voetpaden blijven. We hebben allemaal een kilo of twee (en sommigen al ietsje meer) oud papier meegenomen zodat we het hele proces van recycleren van dichtbij kunnen zien. Na een PowerPointpresentatie gaan we binnen in het bedrijf een kijkje nemen. We krijgen oordopjes om gehoorschade te vermijden door het constante, lawaaierige geluid van de machines. Met veel gesticulerende gebaren probeert onze gids 21 duidelijk te maken hoe de verwerking verloopt van oud papier naar 100% gerecycleerd krantenpapier. Na dat bezoek hebben we weer heel wat kennis vergaard. Bijv. waar moeten we in de toekomst op letten als we ons papier voor ophaling buiten zetten? Dat we geen plastieken tape en geen touwtjes rond de bundels doen. Papier recycleren is niet oneindig, naaldboomvezels zijn tot +/- 7 maal te herrecycleren, de papierophaling in België volstaat niet om de productie gaande te houden, er wordt papier uit het buitenland aangekocht. Zowel Galloo als Stora Enso voorzien in hun eigen nutsvoorzieningen en zijn nog steeds op zoek om beter en energiezuiniger te recycleren. De zoektocht naar hernieuwbare producten gaat voort. Galloo heeft een eigen windturbine. Stora Enso verbrandt zowat alles en haalt daar de energie uit die nodig is om de machines draaiende te houden, zij hebben een waterzuiveringsstation dat de inktresten van het papier wast, enz. Na deze interessante en leerrijke rondleidingen komen we samen in de refter van de school en is het alweer tijd om afscheid te nemen. Met zo’n goed gevuld programma zijn de dagen omgevlogen. Bedankt Tine, Marie-Louise, Luc en Willy … jullie hebben dat voortreffelijk gedaan! Ludwina