Poitiers - Limoges van 9 tot 16 april 2006

Poitiers en Futuroscope, hoe dikwijls zijn we er niet voorbij gereden op weg naar of van het zuiden, en telkens zeiden we tegen elkaar: ”Hier zouden we eens moeten stoppen”. Wel we zijn er uiteindelijk toch gestopt. Futuroscope was nl. de eerste stop in het programma van Zwervers Leuven.  

Zondagavond: de aankomst op de motorhomeparking van Futuroscope in de pletsende regen was maar  minnetjes, maar maandag was het weer heel wat vriendelijker en waren we klaar om samen met onze 2 kleinkinderen het park te verkennen. Ik moet zeggen dat het 100% meeviel: een mooi aangelegd park met futuristische gebouwen. Om van de attracties dan nog te zwijgen. Wie heeft er al eens gedanst met robots, een helse rit door enge straatjes gemaakt, Atlantis bevrijd van monsters..... wel wij deden het en met veel plezier.  

Het vroege vertrek op dinsdag viel wat tegen, maar een velorailtocht van 16km (fietsen met aangepaste tuigen op afgedankte trainrails) deed ons niet alleen op onze adem trappen, maar maakte onze stramme spieren vlug weer los (wacht tot morgen). 

In de namiddag genoten we van de prachtigste vogelshow die we ooit zagen. De show noemt: ‘De reuzen van de lucht’. Wel, het was reusachtig. Gelukkig dat er niemand van ons een pet droeg, anders was die beslist mee gevlogen. Telkens moesten wij een duikvlucht maken om de vleugels te ontwijken. 

't Schijnt dat de toeschouwers aan de overkant het een komisch zicht vonden.Wij zagen en voelden de vleugels in alle geval zeer dichtbij. Dan volgde er nog een bezoek met gids aan de donjon en het plaatselijk museum. Maar voor de meesten van ons was de pijp uit en de interesse weg. ’t Was dan ook met veel plezier dat we afzakten naar de camping , waar we die nacht zouden verblijven. Na het avondeten waren de batterijen echter voldoende opgeladen om nog wat te petanquen.  

Woensdag, weer vroeg dag want er stond een bezoek aan een bizonkwekerij en een reptieleneiland op het programma. Vooral de reptielen vielen in de smaak. Groot en klein ging graag op de foto met een pythonslang van zo ’n 4 à 5 kg in de handen.

Na het bezoek volgde er nog een verrassing. Een deelneemster had net Sarah ontmoet en trakteerde het hele gezelschap op een drankje. Beatrice, nog eens gefeliciteerd met de 50 lentes.

Donderdag mocht er voor het eerst wat langer geslapen worden. De voormiddag werd gereserveerd om de nodige boodschappen te doen en om 13 u was er afspraak op de motorhomeparking van het martelaarsdorp Oradour. 

 

Het verhaal: ..... 10 juni 1944, een zaterdagnamiddag 14uur. 700 personen worden door 204 SS-ers bijeengedreven op het dorpsplein. Vrouwen en kinderen worden in de kerk opgesloten en worden levend verbrand. De mannen worden doodgeschoten. Achteraf wordt het dorp platgebrand. 

 

De Duitsers kozen lukraak dit dorp uit om een voorbeeldexecutie uit te voeren. Het was enkele dagen na de landing in Normandie. De trieste resten van dit dorp worden als oorlogsmonument bewaard. Tussen haakjes: de motorhomeparking in Oradour is een pareltje.

Vrijdag: eerst een mooie verplaatsing. Via de route du Haut Limousin rijden we naar Yrieux. 

Daar bezochten we de bakkerij Boule d’or waar we het productieproces van de goudgele Madeleines volgden en daarna gingen we kijken hoe het Limoges porcelein gedecoreerd wordt. Het was de eerste echt zomerse dag dus hoge tijd om de stoeltjes en de flessen buiten te zetten en eens lekker lang met de buren te aperitieven.  

Wat vliegt de tijd als men goed bezig is. ’t Is zaterdag en onze laatste verplaatsing  was naar Coussac-Bonneval. Daar bezoeken we o.l.v. een strenge gids het kasteel van de markies. De familie bewoont het kasteel  van mei tot november. Ik hoop dat ze de verwarming dan flink wat hoger zetten want het was er nu ijzig koud. En dan kwam het einde van het verhaal. 

 

Een lekker afscheidsetentje, mooie dankwoorden van Wim aan Marie-Louise en na een goeie nachtrust startklaar  naar huis om onze 2 lievelingen weer aan hun ouders af te leveren. Maar op zondagmorgen, paaszondag, was Marie-Louise er in geslaagd om de paashaas te strikken en voor ieder de eitjes achter te laten. Marie-Josée stond ook al vroeg met een verrassing voor Lotte en Siebe voor de deur, zij was dan weer de klokken tegen gekomen. Ook jonge kinderen worden bij de Zwervers in de watten gelegd.

De 54 deelnemers zullen in dit verhaal veel herkennen en met een glimlach beamen: ”Ach ja, ’t was toch goed”, niet-deelnemers zullen dan weer zeggen: ”Spijtig dat we dat misten”.

Bedankt Marie-Louise, Willy en Gilberte jullie hebben het goed gedaan.

Monique en Richard, oma en opa van Lotte en Siebe  

Terug naar homepage