Reisverslag Noorwegen 7 – 26 mei 2006

 

Elke motorhome bezitter hoopt ooit eens naar Noorwegen te kunnen reizen...Wel heb je er wat tijd voor nodig,moet je wat varen en moeten er heel wat kilometers gereden worden.

Daarbij is er heel wat voorbereidingswerk nodig om het op je eentje te doen.  Het voorstel van Josephine en Eddy om ons een deel van Noorwegen te laten zien was dan ook meer dan welkom. Zij hadden immers jarenlange Noorwegen ervaring en wetende hoe we Berlijn bezocht hadden moest de reis lukken.  Vijf campers kwamen samen te Hanstholm in Noord Denemarken. Georges en Georgette hadden onderweg in Schleswig overnacht en kregen er s’ morgens gratis broodjes op de parking ,een surprise van een lokale bakker en een motorhome verkoper. Elk zegge het voort...  het inschepen verliep vlot wel vraagt het wat stuurmanskunst om de camper op het bovendek te parkeren. De overtocht duurt lang,gelukkig was het Kattegat rustig. Dankzij de klever tegen zeeziekte genoot Trui ook van de overtocht. De Noorse vistafel aan boord was overheerlijk. Na 7 uur varen ontscheepten we te Egersund. Francois en Emilienne waren blij ons daar te zien,zij waren tot Kristiansand gevaren en hadden rendez vous met ons op de eerste campingplaats buiten Egersund. De eerste grote stad die we aandeden was Stavanger,of hoe een centrum van sardienen door de olieproductie op de Noordzee kon uitgroeien tot tweede grootste stad na Oslo. In het Norsk Oljemuseum kwamen we alles te weten over werk,ontspanning en veiligheid op zo’n olieplatform. Schaalmodellen,boren,duikklokken,reddingscapsules en nog veel meer gaven een realistisch beeld van de oliewinning op zee. Daarna verbleven we enkele dagen in de schilderachtige omgeving van de  Lysefjord. Hier staat de Prekestoel een 597m hoge platte rots,de springlocatie voor parapenters. Samen met Francois en Emilienne wandelden we tot aan de top.^De heen en terugweg en het uitzicht is uniek. Op elke folder  van Noorwegen vind je dan ook de Prekestoel als toeristische lokvogel.Via de Sorfjord waar op dat moment honderdduizenden fruitbomen er nog een extraatje aan toevoegden kwamen we in Eidfjord. Daar is het Hardangervida Natuurcentrum dat op een eigentijdse manier de fauna ,flora,fjorden,bergen en watervallen toont aan het publiek .De Hardanervida is het hoogste plateau van Europa en ligt ver boven de boomgrens op 1100-1400m en is voor het grootste deel nationaal park. Dit gebied is vooral bekend bij de ,,van hut tot hut,, wandelaars en de vissers. Voor ons was het een betoverend sneeuwlandschap vol meren ,rotsen en tunnels. Onderweg werd tijd gemaakt om de meest imposante watervallen van Noorwegen te gaan bekijken.(Voringfossen).De Stavkerk van Gol stond eveneens op het programma. Onderweg overnachtten we op een van de zeldzame echte motorhomeparkings. Josephine mocht het campinggeld deponeren in een metalen koffer want wij waren er alleen en dat was de gewoonte. In Oslo verbleven we aan de rand van de stad op de camping in Bogstad. Al de verplaatsingen gebeurden met de bus. Hier bezochten we  de Holmenskollen skischans met zijn museum,het Akerhusslot, het Kon Tiki museum van Tom Heyerdahl,het Nationaal Zeevaartmuseum,het Viking Ship Huset, het Noorse Volksmuseum (super Bokrijk)en enpassant het Nobel Vredescentrum. Een miljoen Noren woont in de hoofdstad (1 op 4).Op 17 mei vieren de Noren hun nationale feestdag en dat doen ze  met stijl. Reeds van op de bus was te merken dat jong en oud die dag als zijn of haar nationaal feest. Iedereen heeft een vlaggetje bij of draagt op zijn minst een lintje of badge met de driekleur. Bijna iedereen ook de jeugd draagt de traditionele kledij eigen aan de regio van waar ze afkomstig zijn. Zo zagen we Lappen en Samen uit het hoge noorden. In het centrum van Oslo worden groepen gevormd met volwassenen,jongeren en schoolkinderen. De kilometerslange stoet wordt op applaus onthaald. Van op het bordes dankt de Koninklijke familie de passerende menigte. Vooral de aanwezigheid van al die jeugd was opvallend. Hoe kan men die groep dit nationaal gevoel aanleren? En zo is die dag gans Noorwegen in feest. Je ziet dat de olie en gaswinning het land geen windeieren heeft gelegd. Zij staan alvast niet te springen om bij Europa te komen. Oslo is een multiculturele stad, met veel aziaten en zwarten .Veel gemengde koppels zie je er. Ik vermoed dat de integratie er anders aangepakt werd. Toeristen van over gans de wereld bezoeken het Frognerpark. Honderden beelden van de Noorse kunstenaar Vigeland geven een sombere en realistische kijk op de mensheid. Een aanrader. De aflossing van de wacht aan het Koninklijk Paleis met de drill demonstratie door HM Kogens Garde(wacht en muziekkorps)was de verrassing van de namiddag. Eddy kennende moet in de rondreis wat aan historische opvoeding over de Tweede Wereldoorlog gedaan worden. Het Kanonnenmuseum van Kristiansand en Hanstholm gaven een beeld van Hitlers kustartillerie rond het Kattegat. De 38 cm kanonnen konden ongeveer elk schip bereiken dat door het Kattegat voer. Daar hadden de Duitsers ook al radar, rekentoestellen, radio en een imposante infrastructuur. In Kristiansand konden de vissers onder ons nog eens hun kunnen tonen. Fernand bleek  de sterkste te zijn. Francois blonk dan uit door zijn doorzettings-vermogen. Vissen is blijkbaar meer dan aas en een haakje,een lokale visser demonstreerde dit door in een uurtje 15 stuks boven te halen. De eerste veertien dagen hadden we een zuiders weertje daarna was het wat minder. Bij ons bezoek aan de vuurtoren van Lindesnes(het meest zuidelijk puntje van Noorwegen 2518 km van de Noordkaap) kregen we een voorsmaakje van hoe het weer in het Kattegat kan veranderen. Josephines belegde toastjes moesten we vasthouden anders waren ze gaan vliegen. De terugweg naar Egersund langs de zuidkust was een opeenvolging van mooie plekjes,kortom echt Noorwegen. Josephine kreeg het bericht dat een boot uitgevallen was waardoor we wat vroeger of wat later konden inschepen. De meesten verkozen de ,,dagboot,,.Francois verkoos s’anderendaags te vertrekken,misschien wou hij nog steeds de vis van zijn leven vangen. De boot vertrok met heel wat vertraging zodat rustig afscheid kon genomen worden van een toch wel geslaagde reis. De terugvaart was wat woeliger ,de plannen om allemaal  tezamen de Noorse visschotel aan te pakken verviel voor de meesten. Trui was ,,perte totale,,anderen verkozen te wachten op betere tijden. Hier nog enkele bedenkingen,Josephine en Eddy hebben ontzettend veel aan die reis voorbereid,dit begon al met de infonamiddag. We hebben heel veel gezien,toch was er tijd voor rust en ontspanning. De manier waarop we ons verplaatsten was voorbeeldig. De sfeer binnen de groep was uitstekend,kortom we hebben genoten. Voor Josephine en Eddy dank voor de geleverde prestatie,de afwezigen hadden ongelijk. Wij plaatsen de Noorwegenreis bij de toppers van de reizen die we mochten doen,dank daarvoor aan iedereen.

 

 

 

 

 

Homepage