homepage

Verslag rondreis Duitsland: Moezel, Rijn en Eifel van 20 tot 30 augustus  

         

 

Zondag. Vanaf 12 uur verzamelden we met  25 motorhomes op de Messe-parking te Trier. Er kon absoluut niets fout lopen, aangezien tientallen reddingsploegen zich paraat hielden vlakbij, helicopterreddingsploeg incluis. De openingsreceptie was prima getimed tussen de buien door. Een blij weerzien van vele bekende zwerftochtgenoten. Na het opdoeken van de 4-luifelconstructie, werden de hemelsluizen geopend en minderden de decibels snel op de parking.  

 

Maandag. Busje komt zo, busje komt zo ..., om 9.15u onder een mooie wolkenhemel naar centrum Trier. De gids loodste ons terug naar de Romeinse oorsprong van Trier in een sappig Hollands taaltje via de Porta Nigra, de markt met marktkruis, Dreiköningenhaus, Basilica, Kaïser-tuin, Kaïserthermen en Dom. In de namiddag kon ieder naar eigen heug en meug verder genieten van de stad of elders.  

   

Dinsdag. Vanaf 9u begon onze caravaan zich te verplaatsen richting Kesten. Onderweg  kregen we de kans om een Romeinse villa te bezoeken in Mehring. Het was een klein ommetje waard. Tegen de middag waren we allen geïnstalleerd op de ruime parking aan de Moezel. De stalen rossen werden op punt gezet en de eerste moedigen testten reeds hun fietsbenen. Een eerste bui zorgde voor de nodige adrenaline. Gewapend met (niet opvallende) fluo-gele en -oranje kleurtjes vertrokken we naar Bernkastel. François gaf de nodige veiligheidsinstructies. We arriveerden er droog. De gids bracht ons in een ijltempo door de geschiedenis van Bernkastel. Nu weten we ook waarom de huisjes zo smal waren onderaan. Het uurtje vrij volstond net om dreigende zwarte wolken te laten verzamelen. En ja, op de terugweg werden we getrakteerd op een felle plensbui. Dapper fietsten we door en de zon kreeg ons bijna droog. Nu ons vlug klaarstomen, want een gezamelijk etentje en wijnproeverij stonden reeds te wachten in het Gästehaus. 

We hadden reuzehonger na deze actieve dag. Eerst een slaatje en dan een keuze-schnitsel: chaos en sommigen op stervens na dood van het lange wachten. Maar we zijn met vakantie en hebben tijd. Het smaakte punt uit. Het wijnproeven was voor sommigen tot in de late uurtjes. Naar het schijnt werd niets verkocht. Zegt dat iets over de wijn of over de geldbeugel van de Zwervers?

Woensdag. We verplaatsten ons op eigen tempo naar Neef. Lekker zonnetje, rustig aan, kort bezoekje aan het poppen- en ovenmuseum. Daarna stapten de sportievelingen op de fiets voor een tocht van 24 km langs de Moezel. Het weer bleef ons gunstig gezind en het werd een gezellige avond met traktaat van Jan (van Suzanne) voor zijn 70e verjaardag en van Leo voor zijn pensionering. De wijn smaakte en de tongen kwamen goed los.

 

Donderdag. We verplaatsten ons naar camping Mosel-Rhein te Koblenz met prachtig uitzicht. Aankomst in de gietende regen. Om 13.45u namen we de overzetboot naar het centrum. In 2 groepen werden we gegidst door de geschiedenis van Koblenz. Af en toe diende een kerk als schuilplaats tegen een regenbui. De weergoden waren ons toch telkens goedgezind voor de briefing en tractaties. Deze keer wensten wij Tom, zoon van Rita en Pierre, veel geluk met zijn huwelijk en ook een dikke proficiat aan de toekomstige, nu reeds fiere grootouders. Guy en Patsy hadden de aankoop van een motorhome te vieren.Twee redenen om ons te voorzien van geest-rijke (of arme) drank en hapjes.

 Vrijdag. We verlieten Koblenz en meteen ook de Moezel. Onze naam Zwervers (en dus geen blijvers) in ere houdend, zochten we onze volgende stek op. Vanaf 12u mochten we verzamelen op de parking te Bacharach. Hier verdedigden Willy, Francois en Lisette 25 plaatsen als dappere ridders. Onderweg maakten we kennis met de Rijn en deden schilderachtige dorpjes aan, naar eigen keuze, zoals Oberwezel of Boppard. Sommigen verloren elkaar uit het oog, maar vonden elkaar terug, hé Suzanne. Rond 14.30u vertrok een groepje wandelaars met ad interim-gids Jan op stadsverkenning in het verrassend mooie Bacharach met vakwerkhuisjes en idyllische hoekjes. De tweede groep moedige fietsers kwamen iets later terug. Wat was er gebeurd? Ze hadden allen last van een vreemde rosse-vlekken-ziekte! De stalen rossen werden grondig gepoetst. ‘s Avonds was er een gezamenlijke lekkere broodmaaltijd voorzien. We konden ook de lokale wijnen proeven. Deze vielen blijkbaar beter in de smaak en menig flesje werd besteld.

 

Zaterdag. Onrust in het peloton. Gilberte voelde zich onwel. Na een check-up van de locale dienst 100 kwam toen nog niets ernstigs aan het licht. Onder de hoede van Maria was rusten de enige opdracht. Om 11.30u wachtte de Germania ons op voor een boottocht op de Rijn tot Sankt Goarshausen. Ter plaatse kregen wij een kleine 2 uur om eventueel de verleidelijke Lorely op te zoeken. Blijkbaar was de lokroep naar de vertrouwde stek heviger dan die van Lorely, want om 16u vaarden we allen met de Vater Rhein terug naar Bacharach. ‘s Avonds werden we getrakteerd op een adembenemend vuurwerk om u tegen te zeggen. Ook een 7-tal mooi verlichte rondvaartboten volgden het schouwspel en gaven een afscheidssaluut. 

Zondag. We verplaatsten ons naar Bad Neuenarh. Onderweg kon je vrijblijvend mooie plaatsjes bezoeken zoals Maria Laach. Wijzelf wandelden hier rond de Laacher See. Na het verzamelen en de briefing op de parking van het Apollinarisstadion vertrokken we voor een korte wandeling door het mondaine kuuroord. De verrassingstractatie in het Italiaanse ijssalon werd door iedereen met veel enthousiasme onthaald. De apfelstrüdels of ijscoupes waren heerlijk. Met dank aan de organisatoren.  

 

Maandag. We vernamen dat Gilberte toch ernstig ziek was en in een ziekenhuis diende opgenomen te worden. De solidariteit in de groep was groot. We vonden het allemaal heel jammer voor haar en wensten haar een spoedig herstel toe. Om 9.30u stapten we in onze TGV ‘Ahrtal Express’. Met een razende snelheid, als sardientjes in een blikje en met vele ‘ding dong’s landden we in Ahrweiler.  Gewapend met paraplu verkenden we in vrije groepjes het aantrekkelijke Eifelstadje. Met hetzelfde ‘ding-dong’ toontje keerden we terug naar het vertrekpunt. Vanaf 14u werden we verwacht in onze laatste standplaats Bad Müstereifel met een vrije tussenstop te Effelsberg. Daar konden we de grootste radiotelescoop van West-Europa bezichtigen (diameter 100 m ). Sommigen (zoals Willy en Marcel) kregen er maar niet genoeg van en werden na lang wachten bijna als spoorloos verklaard.

 

Dinsdag. We haalden opgelucht adem, Gilberte stelde het goed na haar spoedoperatie. Laatste volle dag van onze 10-daagse rondreis. Iris kwam ons ‘s morgens melden dat de geplande fietstocht naar Iversheim vervangen werd door per motorhome wegens het regenweer. Enkele motorhomes werden tot in de nok gevuld. Enkele dapperen gingen te voet. Hier waren resten van Romeinse kalkovens te bezichtigen. De omstandigheden waarin men vroeger zwoegde om kalk te produceren maakten diepe indruk op ons. Er zijn nog plaatsen waar deze traditie wordt voortgezet. Deze verdienen een dikke pluim. In de namiddag genoten we van ons laatste gegidste stadsbezoek aan Bad Müstereifel en het opothekersmuseum. Tegen 19u werden we verwacht in de Bauerstube voor het afscheidsdiner. De zigeunerschnitsel (lees Zwerverschnitsel) smaakte overheerlijk. Blijkbaar krijgen VIP’s als onze voorzitter Luc overal een voetje voor, want die kreeg een reuze koffietas. Tenslotte volgden de gebruikelijke speeches van François, Lisette en Luc.  

Woensdag. Iedereen op eigen tempo huiswaarts vertrokken.

 Besluit. De dagen vlogen voorbij. We hebben veel gezien en genoten. Het weer zat wat tegen, maar werd ruimschoots gecompenseerd door de aangename groepssfeer. De organisatoren hebben ons een leuke rondreis bezorgd. Hiervoor onze dank aan François en Maria, Lisette en Willy.

 

Carine en Jan