Weekend Han-sur-Lesse van vrijdag 27 april tot en met zondag 29 april.

 

Aankomst op een zonnige aprildag vanaf 14 uur, met 38 motorhomes en daarin 74 personen.

Om 15 uur vertrekken de 39 moedigste onder ons en zij die niet te moe zijn van de heenrit naar deze mooie parking in Han-sur-Lesse, naar het ’Huis van het Landelijke Leven en de Vergeten Ambachten’. Na afloop van dit bezoek wordt door hen nog een mooie maar wel vermoeiende wandeling gemaakt in de omgeving. De temperatuur buiten de motorhome geeft nu 28 graden Celsius aan.

Een uur later vertrekt de 2e groep naar het ‘Huis van het Landelijke Leven en de Vergeten Ambachten’. Op de benedenverdieping van dit museum zijn Nederlandse vertalingen van wat er allemaal te zien is en welke ambachten en gereedschappen men vroeger gebruikte in het dagelijkse plattelandsleven. Het bekijken waard …

De bezoekers vinden na afloop genoeg stof om verder te bomen over hoe men het vroeger allemaal deed. Dit gebeurt bij een fris pintje of een ander drankje op één van de vele terrasjes in de omgeving.

Uit gesprekken die we horen, hebben sommigen onder ons met enige weemoed, of is het misschien nostalgie, terug aan hun jeugdjaren gedacht. Ook beseffen we hoe verwend de jeugd van tegenwoordig is, met al die moderne technieken en gereedschappen.

Om 19.30 uur wordt er verzamelen geblazen voor het gezellige samenzijn in de ‘Taverne du Centre’. Deze ligt, hoe kan het ook anders, in het centrum van het stadje.

Na een uurtje of zo neemt Luc, onze voorzitter, het woord en heet ons allemaal welkom op dit weekend. Na het mededelen van de wijzigingen komt ook het lozingspunt op de parking ter sprake. Verder worden er nog afspraken gemaakt met de ‘patron’ van de taverne om morgen, tegen een zeer gunstige prijs van 10 euro, te kunnen eten. Er is (slechts) 1 menu voorzien.

De deelnemers worden in 2 groepen gesplitst, de ene groep zal vanaf 10 uur een bezoek brengen aan de grotten en daarna Speleogame, namiddag Museum en Wildpark en de 2e groep doet de bezoeken andersom, dit is een kwestie om elkaar niet onder de voeten te lopen. Goede organisatie is het wel.

Het wordt al met al een gezellige boel die eerste dag, die tot laat in de avond doorgaat, of is het voor sommigen toch reeds ochtend?

Zaterdagvoormiddag, met enige vertraging kan de 2e groep vertrekken voor het ochtendprogramma. De safariwagen is er niet tijdig en de rit naar het wildpark start dus 30 minuten later dan voorzien. Na het poetsen van de zitplaats en rugleuning, deze zitten namelijk onder het stof, waarschijnlijk de eerste rit dit jaar, gaat het omhoog naar de heuvels en de bossen. Daar aangekomen is er veel te zien, onder andere een mooie vallei met een groots uitzicht op de vlakte, met hier en daar een groene weide en in de verte rustende herten. Tijdens de verdere rit door het park krijgen wij allerhande vreemde dieren te zien, zoals wolven, Siberische paarden, bruine beren, wilde katten slapend op een tak, bizons en andere vreemde runderen. Ook was er een Lynx (spreek uit links, voor hen die niet rechts zijn).

De mannetjesbeer laat al dat nieuwsgierige gedoe aan hem voorbij gaan, maar het vrouwtje, hoe kan het ook anders, wil wel even weten wat er te rapen valt en komt naar de omheining van de kooi. Daar voert zij enkele kunstjes voor ons op en krijgt als beloning koekjes met chocolade. Ook een sperwer die zijn kostje zelf moet zoeken, vergast ons op het oppikken van een veldmuis.

Na de rit door het wildpark, dat gelukkig niet zo stoffig is als wij eerst dachten, komen wij terug in het centrum van het stadje. Nu gaat het bezoek naar het ‘Museum van de Onderaardse Wereld’.

Hier kunnen wij zien hoe onze oude Belgen met primitieve middelen leefden, vochten en kledij versierden in hun tijd Nu nog gaat het er soms even primitief aan toe, maar wel met moderne middelen.

Zaterdagnamiddag rijden wij onder een stralende zon, met een smalspoortreintje, door de uitbaters tram genoemd, naar de ingang van de grotten. Het vervoer geeft meer lawaai dan snelheid maar brengt ons toch veilig ter bestemming.

Wij bezoeken de vele donkere grotten, soms valt zelfs de verlichting uit. Gelukkig is er noodverlichting! Foto’s maken of filmen is niet toegestaan, toch blijven ons mooie stalagtieten en stalagmieten bij, die in de grotten te zien zijn en in de voorlaatste grot worden wij vergast op een mooi klank- en lichtspel. Hierna gaat het verder met een bootje, helemaal vol met mensen, naar de uitgang van de grotten.

Vanaf hier gaan wij in de regen naar de volgende bezienswaardigheid: ‘Speleogame 2007’ .

De tijd om alles in de wachtzaal te bekijken is erg kort. De film (spelletje) in 4D, of is het 3D, is erg vermoeiend voor de ogen. Verder is het toch een goede uitleg over hoe een vleermuis ziet in het donker of bij avondschemering.

Als verrassing wordt er door Rita en Pierre een traktatie gegeven. Zij werden vorige maand voor het eerst grootmoeder en grootvader, dus op de gezondheid van hun eerste kleinkind Thorsten.

De zaterdag wordt afgesloten met een diner voor de personen die ingeschreven hebben. Dit etentje is samen te vatten als snel, lekker, goed en betaalbaar.

Zondagvoormiddag, na een korte rit van 7 tot 8 km met de motorhome richting Rochefort, in een stralende zonneschijn, komen wij aan in Malagne voor een bezoek aan de resten van een Romeinse villa. Deze Gallo-Romeinse archeologische site geeft ons een beeld van wat er hier in 10 jaar tijd aan opzoekingwerk verricht is. Wij kunnen de experimentele archeologie bewonderen, een werkhuis zoals dit 2000 jaar geleden er uitzag en ook een Romeins privé bad en diverse oude ambachten. De gids die wij hebben doet erg haar best om Vlaams te spreken, ook de video in het Nederlands geeft een goede indruk van de tijd van toen. Met veel steun van vrijwilligers voor de uitbouw van de site, steun van de gemeente en geïnteresseerde toeristen komt men er langzaamaan tot een beeld van die periode. Ook tracht men er de dieren en planten van die tijd weer terug te krijgen, dit alles om de sfeer van toen te bekomen. Na enkele jaren amateuristisch werken, komt nu ook de Waalse regering en de dienst voor toerisme met steun. Ik denk dat allen hebben kunnen merken dat de Romeinen geen domme mensen waren, zij hadden met lucht verwarmde baden en toiletten met stromend water!

Over de juiste vorm en bouw van de villa die hier destijds stond, is men het niet eens. Er wordt veel over gegist hoe het er allemaal uitzag, maar men kan er zich, door de strenge regels van die tijd en de studie van de Romeinen, wel een goede voorstelling van maken.

Als afsluiter van het weekend worden wij in het cafetaria van de site vergast op een plaatselijk drankje en namens nog een andere nieuwe oma en opa, Imelda en René, op chocoladesnoepjes voor hun kleindochter Amber.

Al met al een heel goed gevuld en verzorgd weekend, jammer voor hen die er niet bij konden zijn. Zeker voor herhaling vatbaar, bedankt aan de organisatoren.

 

Fany en Gerard