Verslag Weekend Aubel 07/09/2007 - 09/09/2007

 

Vrijdag 07/09/2007

Vrijdagmiddag vertrek naar Aubel waar we verwacht werden om een weekend door te brengen samen met 52 vrienden van de zwervers Leuven. Rond 14 uur kwamen we aan op de parking van het Centre sportive te Aubel. Marie-Paule stond reeds op post om de nodige documentatie te overhandigen. Na ons middagmaal vertrokken we met een 20-tal sportievelingen om de wandeling van, volgens Luc, 6.5 km af te stappen. Ondertussen sijpelden  de andere zwervers met mondjesmaat binnen. ‘s Avonds was er in de kantine een gezellige babbel en werd het verdere weekend besproken door Marie-Paule. Toen we de groep een beetje beter bekeken kwamen we tot de ontdekking dat er een vroegere buurman, die we reeds 25 jaar niet meer hadden gezien, aanwezig was. Het was hun eerste contact met zwervers Leuven. Bij deze welkom aan Diane en Willy, Ann en Pol.

 

Zaterdag 08/09/2007

‘s Morgens eerst naar de bakker om de hoek om verse broodjes en koffiekoeken, om sterk te staan voor de aanvang van een sportief programma. De eerste afspraak hadden we om 10 uur in de cidrerie Ruwet, ons aller bekend voor zijn uitstekende appelcider. De meesten, sportief als we zijn, verplaatsen zich met de fiets voor een stevig tochtje (overwegend in licht stijgende lijn) van 8 km . Na een korte film over de bereidingswijze van cider werden we uitgenodigd op een proeverij van enkele lekkere ciders. Tussen de grappen en grollen van Pierre door werd de heerlijke cider, met of zonder alcohol, geproefd en goed bevonden. De terugrit ging natuurlijk veel vlotter aangezien het nu overwegend bergaf was.

In de na middag was een bezoek aan de abdij van Val-Dieu gepland. De groep fietsers werd ingedeeld in 2 groepen. Een groep avonturiers waagde het om het wiel van Luc te nemen en legden een meer spectaculair parcours af. De anderen reden via rustiger wegen met de fiets of per motorhome naar de abdij. Onze gids, een goedlachse maar zeer gedreven man, legde ons het ontstaan en de geschiedenis van de abdij uit. Een vragenrondje in de kapittelzaal sloot de rondleiding af en bracht ons naar de niet al te welriekende brouwzaal van de kleine brouwerij, maar dat namen we er graag bij wetende dat enkele lekkere glaasjes abdijbier hun opwachting maakten. De terugweg was wel een stuk zwaarder aangezien we 3 beklimmingen moesten oprijden. Het was een leerrijke en aangename dag die eindigde met de gezellige babbel in de kantine van het sportcentrum.

 

Zondag 09/09/2007

Om 9 uur vertrekken we met zijn allen naar de artisanale siroperie van de familie Nyssen. De gids van dienst sprak Nederlands en gaf ons de nodige info om een perfecte peren- appelstroop te maken, helemaal niet moeilijk maar toch. Een proeverij en verkoop van stroop en andere lekkere producten sloot de rondleiding af, waarna we de markt en het Liberty Day museum konden bezoeken. In dit museum is te zien hoe Aubel bevrijd werd door het Amerikaanse leger van de Duitse bezetter tijdens wereldoorlog 2.  De garage van vader en zoon Mertens is omgetoverd tot een permanent museum van deze Bevrijdingsdagen. Allemaal souvenirs tot zelfs een ware jeep zijn hier te zien. Als afsluiter van het weekend zorgde de organisatie voor een fris appelsapje en toastjes met perensiroop. Het aandenken van Pierre (waarvoor onze dank) was zoals steeds aanwezig samen met een lekker potje stroop en een flesje frambozencider Royal. De mensen die nog tijd hadden volgden Luc voor een fietstocht langs La Linge 38 een oude spoorbedding. Voor ons was het weekend echter ten einde.

We danken de organisatie, Marie-Paule, Julien, Iris en Luc, eveneens alle deelnemers voor het perfecte weekend dat we alweer mochten beleven.

 

Jeannine, Pol en Pippo

 

Afsluitende fietstocht in Aubel: gejammer of fun ???

Zondagnamiddag, negen dapperen staan gereed om nog eens door mij beproefd te worden. Een fietstochtje naar Hombourg, met een klein niet voorbereid ommetje om niet tweemaal dezelfde weg te moeten nemen. Op de stafkaart was alles, behalve twee stroken, normaal doenbaar. En het begon heel goed met een dalende weg, dat er uitzag als een lappendeken vanwege de professionele (???) herstellingen.

De eerste bedenkelijke strook vóór La Clouse was een makkie. Kleine stenen en wat modder kunnen onze groep toch niet deren! Vervolgens begroet door de muziek van de lokale feestelijkheden en de lokale bevolking kwamen we aan onze eerste sterk stijgende calvarieberg. De kapelletjes ontbraken, maar alle ingrediënten waren aanwezig voor een goede boetedoening. Woorden die pastoors niet graag horen, maar heimelijk zelf ook gebruiken, kwamen over de lippen of werden ternauwernood ingeslikt. Veel kruisjes hebben we gezien, maar dat was dan al op het indrukwekkend Amerikaans kerkhof. Maar het betoverende uitzicht deed vlug alle ellende vergeten.

Met goede moed gingen we verder om ons kasteel te zoeken. Na een technische panne en wat getwijfel over de richting sloegen we links een bosweg in. Geoefende mountainbikers waren hier zeker op de fiets gebleven, maar beginners als wij, moeten lesgeld betalen. Te voet dus. Waar we dachten dat het beter werd, kregen we onze eerste gezondheidskuur. Een modderbad dat de banden van onze fietsen omtoverde in dikke alle-terreinbanden. Ternauwernood hebben we nog iemand kunnen redden die, zoals we eerst dachten, geheel door de modder opgeslokt zou worden.

Een car-wash kent iedereen. Luc (van Tine) bedacht ter plaatse de bike-wash om ons stalen (?) ros terug rijdbaar te krijgen. De kasteelvrouw die gratis drankjes en versnaperingen aanbood heeft mij gered om niet ter plaatse gelyncht te worden.

Uit eerlijke schaamte, of was het omkopen, heb ik dan maar iedereen getrakteerd op een lokaal streekbier in het verder gelegen Hombourg.

De terugweg zou veel gemakkelijker zijn. We volgden de Ligne 38 afdalend naar Aubel. Was het dat biertje dat naar onze benen gezakt was, of was het de vermoeienis van het ganse weekend, de weg leek eerder bergop te gaan. En ik ben er nog altijd zeker van dat Marie-Paule en Julien mij gezegd hadden dat het hier bergaf was.

Maar iets kunnen ze me niet verwijten! We hebben gans de weg afgelegd langs de uitgestippelde weg. Dat is toch ook lovenswaardig.

De uitbundigheid en het gelach van iedereen hebben me dan wel gerust gesteld, wetende dat iedereen er erg van genoten had. En dat is toch het voornaamste.

Luc