Beauvechain-Hoegaarden-Verkennen  van  16 tot 18 mei

 

Vrijdag 16 mei:

Omdat we geen file tegenkwamen rond Leuven arriveerden we, vroeger dan verwacht, rond 11 uur op de verzamelparking bij het Camp Beauvechain. Rond 13 uur kwamen ook de laatsten toe en waren we met 37 stellen. Het was zoals gewoonlijk een hartelijk weerzien van de gezellige familie. Het zonnetje was, ondanks de slechte berichtgeving, uitdrukkelijk gul van de partij.

 

Na het middaghapje werden we om 13.30 uur met twee bussen afgehaald om in twee groepen kennis te maken met de basis Wing 1.

Om te beginnen kregen we uitleg waarom valken en buizerds noodzakelijk zijn op de vliegbasis. Het verleden heeft duidelijk bewezen dat vogels in een vlieghaven voor fatale gevolgen kunnen zorgen. Met succes oefent men met afgerichte valken en buizerds om andere ongewenste vogelsoorten uit het luchtruim te verdrijven. In het Belgisch leger heeft men twee mensen speciaal opgeleid om studies te doen  en oplossingen en adviezen te geven bij probleemsituaties en om preventief op te treden. Na deze rijk gedocumenteerde voorstelling brachten we een bezoek aan de afgerichte vogels waar een invaller de valkenierstaak toelichtte.

Het tweede deel betrof de voorstelling van een parel van de luchtmacht: de Marchetti. Hiermee starten alle piloten de opleiding van hun vliegloopbaan. Dit toestel kent een geschiedenis van 38 jaar dienst, weliswaar met de nodige updates. Buiten, naast de onderhoudshal, stonden een paar tientallen machines netjes geordend en af en toe vlogen er een paar de lucht in.

Daarna bezochten we de gespecialiseerde brandweer en hun wagens. De chef legde ons uit hoe hun structuur in elkaar zit (anders dan de burgerbrandweer). Hier wordt ingespeeld op het ‘soort brand’ (met vliegtuigen) dat men tegen komt en oordeelt men of water, poeder of schuim gebruikt zal worden. Belangrijk gegeven is ook dat men hier deel is van een team van verschillende kazernes en aldus wordt ingezet. Met een korte spuitdemonstratie werd het boeiende verhaal ondersteund en afgesloten. De autobussen brachten ons terug naar onze huisjes en rond 16 uur verplaatsten we ons naar het centrum van Hoegaarden.

Tegen 19 uur troepten we weer samen voor onze afspraak in ’t Kouterhof. Bij ene gratische ‘Witte’ met glas inclusief, lichtte Marie-Paule het programma toe voor de volgende dagen.

Onder de fraaie bakstenen gewelven was het gezellig toeven en de Witte's en de ijsjes konden niet vlug genoeg besteld worden. Het begin van ons weekend is zeker geslaagd ook mede dankzij de warme zon.

 

Zaterdag 17 mei:

Na een regennacht die velen hinderde voor een rustige slaap, zakten we in groepjes van 15 om de 10 minuten af naar het brouwerijmuseum ‘t Wit Gebrouw’. Via verschillende filmpjes en tentoonstellingen kregen we een inzicht in de geschiedenis van de Witte. Als merkwaardigste punt werd medegedeeld dat de zoveelste brouwer na 600 jaar het hele verhaal stopte. Maar even merkwaardig is dat een van zijn medewerkers even later het brouwverhaal wilde verder zetten, niettegenstaande zijn ex-baas hem het brouwgeheim niet wilde doorspelen. Deze man, melkboer Celis, kende nog voldoende het brouwproces van de Witte. Zijn succes was toen en ook nog vandaag enorm, want zijn bier is wereldwijd bekend en gegeerd.

Na de middagpauze werden we in het centrum opgewacht door gidsen die ons anderhalf uur doorheen de Tuinen van Hoegaarden leidden. Op een boeiende en tevens grappige wijze kregen we te horen hoe het park hier ontstond en wat men er vandaag mee wil bereiken. De uitgebreide uitleg over bomen, struiken, planten en bloemen bevatte massa's tips die nuttig zijn voor velen van ons. De verrassing van de dag was de kiosk in het park met een tap echte Witte: we lieten het ons smaken.

Als afsluiter van deze dag moesten we door de gietende regen nogmaals naar 't Kouterhof voor onze gezamenlijke maaltijd. Onze inrichters maakten een prima keuze en we genoten van harte.

Rond 22 uur was alles op en betaald en stapten we zonder regen terug naar onze bedstee.

 

Zondag 18 mei :

Na een rustige nacht werden we om 9.30 uur verwacht op de parking van het ‘Historical Centre 1st Wing’. Niemand wilde dit hoofdstuk missen en iedereen was netjes op tijd

om in 3 groepen te worden ingedeeld en rondgeleid. De gids van onze groep was een bijzondere man. Hij was nooit aan de luchtmacht verbonden, maar was wel van in zijn kindertijd gepassioneerd door vliegtuigen. Alles wat we tegen kwamen, binnen en buiten het museum, legde hij zonder veel bla bla uit tot in detail. Het gidsen hier was voor hem kinderspel want het ging over zijn jaren intensieve hobby. Aan het einde verraste Marie-Paule hem met een bedankje. Zij bood hem een ‘Merci-chocolade’ aan en de man was duidelijk ontroerd. Hij kon niet nalaten te verklappen dat hem zoiets nog nooit was overkomen na al die jaren. We waren getuige en voelden hoe simpel het kan zijn een eenvoudige man gelukkig te maken. Na deze boeiende ervaring restte ons nog het afscheidsaperitief.

Kort samengevat: iedereen is het eens, dit was een bijzonder geslaagd weekend, zeer leerrijke bezoeken, lekker eten en een gezellige sfeer. Jullie hebben ons bijzonder verwend, inrichters, door jullie niet aflatende inzet.

Van harte bedankt en een dikke proficiat !!!

 

Tot later,

 

Kitty en Pierre