Verslag Lommel van 30 mei tot 1 juni

We bieden jullie een uitgebreid, en soms overlappend, verslag van het weekend Lommel. Pierre en Kitty nemen u mee van vrijdagmiddag tot zaterdagavond, Ann en Paul beschrijven de belevenissen van zaterdagmorgen tot zondagmiddag en Marie-Paule laat u nog even meegenieten van de zondagnamiddagactiviteit.

Vrijdag: Op een paar na zijn ze er alle 30 om het programma te kunnen starten om 13.30 u. Het ziet er goed uit: een rustige parking aan de kanaaloever en vlakbij het restaurant ‘De Lossing’.

Onze eerste opdracht is 2,5 km fietsen naar het centrum. In twee groepen verdeeld, bezoeken wij als eerste het ‘Glazen Huis’.Wij worden in de verschillende vertrekken met door elkaar opgestelde glaskunstwerken van 3 verschillende kunstenaars rondgeleid. De gids vertelt ons zoveel details over de werken en de ontwerpers dat het voor velen niet meer te volgen is. Ook zien we een duo glasblazers aan het werk die in de eindfase hun kunstwerk met lede ogen zien verloren gaan. Aan de hand van de uitleg door onze gids, gaan hier verschillende honderden euro's aan onkosten richting afvalglas. De kunstenaar is er het hart van in, ook omdat wij getuigen zijn van zijn pech.

Als grote symbool van het witte zand en van het glas ontwierp men de kegelvormige glasstructuur van dit huis. Wij trotseren de 250 trappen die ons tot bijna in de spits van deze glazen kegel brengen. Een constructie om U tegen te zeggen en waarvan men in allerlei opzichten een beetje duizelig gaat worden. De plaats waar en hoe het staat, waarom en hoeveel geld dat mag gekost hebben zijn spontane vragen die in me opwellen.

We laten de kunstwerken en het glasverhaal achter ons en wandelen richting ‘Burgemeesterhuis’. Hier worden we ondergedompeld in de geschiedenis van Lommel, verteld door een burgemeester uit de vorige eeuw. Diezelfde man liet zich indertijd een villa bouwen waar wij heden ten dage met open mond van staan te kijken. Aan het einde van de rondleiding krijgen we het verhaal van Lommel in W.O. II. Tot slot draait een documentaire over de belangrijkheid van het zó speciale Lommelzand dat gezorgd heeft voor welvaart in de streek. De ontstane gaten in het landschap dienen nu als recreatiegebieden van allerlei aard. Het eens zo arme, nutteloze grondgebied werd een goudmijn. De vraag is: hoe lang nog? Na al deze verhalen fietsen we terug richting motorhomes.

Tegen 19 uur worden we verwacht in ‘De Lossing’ voor een gezellig onderonsje en voor de toelichting van het verdere programma.  

Zaterdag: Na een verkwikkende nacht langs de waterkant verzamelen we om 9 uur met onze fietsen voor een ritje richting ‘De Kolonie’. Ondanks minder goede weersvoorspellingen genieten we van een heerlijke fietstocht langs het kanaal en door het bos. Over 7 km vormen we met zijn 50 een bonte fluorsliert onder een lekker zonnetje. In het archeologisch museum ‘De Kolonie’ doen twee  boeiende gidsen hun uitleg over het leven van onze voorouders in de oertijd en de duizenden jaren evolutie van natuur en landschap. Natuurlijk komt Lommel speciaal aan bod omdat juist hier bijzondere opgravingen plaatsvonden, waaruit men veel heeft kunnen reconstrueren en afleiden. Eveneens gaat onze gids uitgebreid in op het hier aanwezige witte zand en het nut ervan. Ze legt ook uit waarom hier 20 staatsboerderijen werden neergepoot (een mislukking) maar ook waarom hier een zinkfabriek werd gebouwd en welke voor- en nadelen hiermee gepaard gingen. Kortom, dit bezoek is zéér de moeite waard. Na nog een uurtje wandelen lans ‘het Wateringspad’ mogen we terug genieten van een fietstocht richting Lossing.

Na een vlugge middag hap was het om 13.15 u opnieuw afspraak per fiets naar Luykgestel, even over de grens in Nederland. Hier in het bakkerijmuseum gloeit ondertussen al de oude oven en krijgen we een heel speciale opleiding in het broodbakken. Iedereen mag zijn eigen broodje kneden, vormen en laten bakken. Het hele ritueel wordt ons op een uiterst ludieke manier gedemonstreerd en haarfijn uitgelegd. Ondertussen worden we uitgenodigd in de aanpalende windmolen. Ook hier krijgen we een snelcursus molenaar en kunnen we zien hoe de wind en de wieken via een kolossaal houten raderwerk de stenen dwingen te malen. Na deze vooral leerzame lessen is een pauze met koffie en koek zeer welkom. Nadat sommigen nog een overval pleegden op de vooroorlogse snoepwinkel, was het terug fietstijd. De verrassing is groot: het regent!! Maar daarboven zijn ze mild: de kraan gaat pas echt open als we thuis zijn. Ge moet niet schoon zijn om een beetje geluk te hebben ...

Een volgende verrassing valt ook uit de lucht! Verzamelen om 18 uur bij Christine en Marcel voor de inwijding met traktatie voor hun nieuwe motorhome. De plechtigheid wordt geleid door Abdis Marie-Louise die erg kwistig omspringt met haar wijwater.

Tegen 19 uur mogen we aan tafel in ‘De Lossing’ . Gelukkig hebben we grote honger want er is eten in overvloed. Over smaak valt niet te twisten: op een enkele grommelaar na vindt iedereen het een lekkere keuze. Patty en Guy: prima geregeld en proficiat!! Tegen 22 uur wordt het gekakel in de zaal minder en schuifelt het gezelschap bij bosjes richting slaapstee.

Wij kunnen terugblikken op een fantastische tweedaagse waarvoor we onze inrichters Patty, Guy,

Marie-Louise, Willy en Gilberte van harte danken. Als verslaggevers van dienst houdt het verhaal hier op want op zondagmorgen moeten wij uitzonderlijk het decor vroeger verlaten.  

Tot ziens, Kitty en Pierre.

Zaterdagmorgen om 9 uur vertrekken we in alle vroegte met de fiets naar de ‘kolonie’ van Lommel. Een poging van de nieuwe ‘belgische overheid’ uit 1850, om er een ‘colonie agricole’ op te zetten. Deze boerennederzettingen zouden een antwoord moeten geven op de toenmalig heersende armoede. Spijtig genoeg draaide alles uit op een mislukking en werden de boerderijen enkele jaren later verkocht aan, eigenaardig genoeg, de bedenkers en architecten van de ‘colonie agricole’ die alzo grootgrondbezitters werden en de boerderijen alweer verhuurden. Ja Ja!

Een en ander wordt ons uit de doeken gedaan door twee charmante gidsen die ons door de omgeving van de colonie en het archeologisch en historisch museum loodsen.  

We fietsen terug naar onze motorhome, maar veel middagrust krijgen we niet want om 14 uur zitten we alweer in het zadel. We fietsen ‘euver ’t grenske’ zoals ze ’t hier zeggen, Holland dus in naar Luykgestel, waar we een afspraak hebben in het bakkerijmuseum met bijstaande molen ‘de grenswachter’ uit 1891. We zien de bakker de oven met ‘mutserds’ opstoken, en dan weer wat afkoelen met een natte dweil, terwijl zijn collega ons vertelt hoe het deeg wordt gemaakt. We mogen ons eigen broodje kneden en terwijl alles ligt te rijzen, krijgen we een rondleiding in de molen. Tijdens het bakken, drinken we een biertje, en zien dat het goed is. We kopen Hollandse drop in het winkeltje van 1850 en met ons broodje in de valies fietsen we weer naar ‘De Lossing’, nu langs een andere fietsweg, door een mooi natuurreservaat en zelfs over een brug waar we eigenlijk niet over mogen, maar niemand ziet het, dus ...

’s Avonds worden we verwacht in de taverne ‘De Lossing’ voor een gezamenlijk etentje. Het is er lekker en er is zeker genoeg, dus iedereen tevreden.  

Zondagmorgen worden we met een gids door de Lommelse ‘Sahara’ geleid. Best een mooi natuurgebied, al is het ontstaan ervan veel minder nostalgisch.

Na het middaguur krijgen we het traditionele afsluiten en worden we door de organisators, Guy en Patty, nog verrast met een leuke attentie en een zakje lommels zand. En zand is daar zeker genoeg.

Een ferme merci aan Guy en Patty voor het toffe weekend.

Ann en Paul.

 

Voor de liefhebbers is er zondagnamiddag nog een activiteit voorzien. We hebben dit weekend heel wat kleine fietstochtjes gemaakt en onder een stralende zon hebben we genoten we van de zeer gevarieerde beelden die we op de Saharawandeling ontdekten, maar voor een kleine groep is de energie (en de tijd) nog niet op. We fietsen enkele kilometers en daar vertrekken we voor, jawel, een ‘blote-voeten-wandeling’. Niemand van ons groepje wilt onderdoen en dus laten we allemaal onze blote tenen zien! Het testparcour is een verzameling van kleine stukjes wandelpad met allerlei ondergrond. Dat belooft … maar toch gaan we niet bekennen dat we eigenlijk een beetje bang zijn om hieraan te beginnen. Voorzichtig starten we deze ervaring langs een grasweg … zalig! Met goede moed vervolgen we het pad in het bos. Op een tapijt van dennennaalden en takjes wordt het wat moeilijker. We kijken heel geconcentreerd naar de ondergrond voor elke stap die we zetten. Ai, oei, … toch wel een hele aanpassing … Maar zoals het met de meeste dingen gaat, wennen onze voeten er aan en we beginnen al zelfs goed door te stappen en volop te genieten van de omgeving. Bij de dennenappels wordt het een uitdaging om er alleman over te krijgen, maar het lukt. We zoeken af en toe een zachter sluipweggetje, maar als we aan de gewone aardeweg komen kunnen we het zelf niet nalaten om door de toch wel diepe modderplassen te lopen die de regen voor ons heeft achtergelaten. We lachen, plagen, dagen uit en amuseren ons als kinderen die zich, onbewaakt, als een stel deugnieten gedragen. Toch zijn we blij als het laatste stuk ons leidt door het mulle Lommelse zand. En om af te sluiten genieten we van een heerlijk voetbad, waar we ontdekken dat onze voeten zo zwart zijn dat een gewone wasbeurt onvoldoende blijkt. Toch een aanrader voor iedereen om dit eens te proberen.

Na een deugddoende drank, want het is vandaag wel vrij warm geworden, springen we weer op onze fietsen voor een laatste trip naar onze rijdende huisjes.

Het was weer een heerlijk en actief weekend. Bedankt voor de organisatie!

Marie-Paule