Impressies van het weekend in Gedinne 'Wandelen op eenzame hoogte'

van 17 tot 19 oktober 2008

 

Vrijdagvoor middag vertrekken we richting Gedinne. We laten de autostrades links liggen en nemen de route over Ronse, Leuze, Mons, Beaumont, Philippeville, Givet, Beauraing. Naarmate we naderen stijgt de spanning en vragen we ons af wat het zal worden: ‘Wandelen op eenzame hoogte’? Eens, in een ver verleden, organiseerde Luc een enquête waarin we o.a. onze wensen konden kenbaar maken i.v.m. thema's waarrond een weekend zou kunnen georganiseerd worden. Ondergetekende formuleerde het volgende voorstel: “Organiseer eens een weekend midden in de natuur, ver van de bewoonde wereld”. Luc was dit blijkbaar niet vergeten en na vele jaren (7 of 8?) heeft hij samen met zijn compagnons, dit verwezenlijkt. Voorbij Beauraing, full-speed naar Gedinne. Oei, afslag naar Vencimont gemist! Snel gedraaid, want om 15 uur is er al een wandeling gepland. Vanaf nu volgen we heel nauwlettend de bruine peilen met ‘Tour du Millénaire’ erop. Lap, in Willerzie wees er zo eentje vlak in onze richting. Terugkeren? Hebben we er dan eentje niet gezien? Toch maar even navragen en in plaats van terug moeten we rechts afslaan. Toch nog altijd spannend zonder gps, vinden jullie niet? We rijden door een heuvelend landschap met veel bos, geen dorpjes meer. Aan een splitsing wijst de bruine peil naar links, een smalle klimmende weg. Boven gekomen, twijfelen we even: naar links ‘Ferme Jacob’ of naar rechts ‘Tour du Millénaire’. Plots komt er een mijnheerke op een damesfiets aangereden. Het is Julien. Hij wijst ons de goede richting. Op aanwijzing van Marie-Paule parkeren we vlug, want het is al na 15 uur. De wandelaars zijn nog niet vertrokken, we krijgen nog net de tijd om onze wandelschoenen aan te trekken, tijd om eens rond te kijken is er niet. Onmiddellijk stappen! Het is een korte wandeling van ongeveer 6 km. Onderweg kunnen we op panelen informatie lezen over de verzetsstrijders in deze streek tijdens de oorlog 1940-45.

We zien ook een reconstructie van een hut waarin ze verbleven. Ze zaten hier wel goed verscholen in de bossen. Op het einde van de wandeling komen we aan de resten van wat eens de ‘Ferme Jacob’ was. Het woonhuis is goed bewaard gebleven en wordt door de gemeente verhuurd als weekendverblijf. Electriciteit is er niet! Op een deel van de ruïnes van de stallingen, waarin vroeger de schapen zaten, staat nu een nieuw gebouw: de annexe.

Terug aan onze motorhome, kunnen we eindelijk eens rondkijken waar we staan: de parking is op het plateau van Croix Scaille gelegen, het hoogste punt van de provincie Namen, nl. 505 m hoog. Tot vorig jaar pronkte hier nog de uitkijktoren: ‘ La Tour du Millénaire’. De houten constructie is vroegtijdig vermolmd geraakt en daarom afgebroken. De parking wordt nu gedeeltelijk ingenomen door grote metalen cilinders waarin zich de trappen bevinden en drie driehoekige platforms. Ooit wordt de toren van 60 m hoog terug opgebouwd.

Na een aperitiefje bij vrienden eten we 's avonds eindelijk ons middag maal op. Tegen 19 uur vertrekken we naar de Ferme Jacob. Wij komen bijeen in de annexe. Waw, het is er gezellig warm dank zij de stoker van dienst, Julien, die de ganse na middag het houtvuur brandende heeft gehouden. De annexe schijnt een café zonder bier te zijn, uitgebaat door Zwervers Leuven. Maar ja, dit verlaten oord vraagt enige soepelheid, wijn is er in overvloed en er is zelfs verlichting dank zij een generator. Na een paar toelichtingen en afspraken voor morgen kan het zalige kletsen onder motorhomevrienden beginnen.

Zaterdagmorgen: wandelschoenen aan en terug de bossen in voor een zoekspel. In kleine groepjes volgen we een parcours waarop we negen borden vinden met vragen erop. Het juiste antwoord geeft ons een paar letters in elfenschrift. Op het einde kunnen we die ontcijferen door middel van het elfenalfabet en alzo het juiste antwoord vinden. Er was een groepje zo ijverig aan het stappen dat ze aan grensoverschrijdend wandelen gingen doen ... het is heel laat als we hen terug zien. Onderweg genieten we van het mooie landschap van de Fange de l'Abime, door het veen, lopen we over planken. Wij genieten van de natuur en de stilte.

Na de middag gaan we op beverspotting. Marie-Paule slaagt erin om het aantal motorhome's tot een absoluut minimum te beperken. In drie groepjes, elk voorzien van een gids, vertrekken we naar de verschillende locaties. De bevers zelf kunnen we niet zien, die werken in 't zwart ('s nachts). Maar we zien wel het resultaat van hun arbeid: dammen op kleine riviertjes, afgestorven bomen tengevolge van natte voeten (= wortels), afgeknaagde bomen waaronder exemplaren van respectabele dikte en beverhutten gemaakt van dikke takken.

Terug aan de Tour du Millénaire moeten we ons naar de annexe reppen om nog een film te bekijken over het leven van de bevers. Daar wacht ons een grote verrassing: aan een reuzenspit draait zowaar een heus everzwijn rond. Het dier heeft blijkbaar al een paar uur boven het gloeiende vuur doorgebracht,

want het is zwart geblakerd!

Na de film nemen we een klein aperitiefje en het smullen kan beginnen. Lekkere stukken vlees worden op het buffet geplaatst dat eveneens rijkelijk voorzien is van sausen en diverse groenten, overheerlijk en overvloedig voor iedereen. Na dit lekkere festijn wordt er nog wat nagepraat, en bij maanlicht (zaklamp vergeten) zoeken we onze motorhome op.

 

Zondagmorgen, na een heerlijke nachtrust, vertrekken we om 10 uur voor een wandeling door de uitgestrekte bossen. Her en der horen we knallen, het jachtseizoen is volop bezig. Eén zwijntje is alvast opgegeten. Na ongeveer een uurtje moeten we een weg oversteken en wie staat daar? … Julien, voorzien van lekkere warme chocomelk. 's Middag s, op een open plek in het bos, spreken we onze eigen picknick aan. Het zonnetje schijnt zalig, ideaal om van de herfstpracht te genieten. Een weg over en ... daar staat Julien terug om cake uit te delen. Wie dacht van op deze wandeling calorieën te verbranden, is er aan voor de moeite. Langzaam gaat de wandelweg nu naar omhoog, want we staan toch op het hoogste punt, nietwaar?

Heerlijk voldaan, niet alleen van de wandeling maar van het ganse weekend, genieten we nog na bij de afscheidsdrink, alhoewel zouden we vanaf nu niet beter spreken over de ‘TOT WEERZIENSDRANK’? Aan de inrichters duizendmaal dank voor de realisatie van dit voor meer dan 100 % geslaagde weekend.

Verslaggever van dienst,

Roger V.W.