Een koning te rijk: Tervuren van 27 tot 29 mei

Vrijdag in de namiddag begonnen de motorhomes al aan te komen op de parking van het Pachthof Stroykens te Duisburg-Tervuren. Dit is een mooi gerestaureerde hoeve die nu gebruikt wordt als ontmoetingsplaats met café, vergaderzalen, polyvalente zaal in het centrum van Duisburg. Waarschijnlijk waren wij niet alleen onwetend over deze streek, maar daar zou snel verandering in komen. Rond 16u30 was er voor de vroe0ge aankomers al een wandeling van ongeveer 6 km voorzien. De weergoden dwongen ons om de paraplu mee te nemen en zelfs om ze open te doen. Na een kleine 500m stappen, klaarde het echter al op en kwam de zon er weer door. Het was een mooie wandeling door het landelijke gebied van Duisburg. We mochten al eens proeven van de glooiingen in het landschap, een voorproefje voor de rest van het weekend. ’s Avonds werd het programma voorgesteld door Marie-Louise in het café. Er moesten uiteraard ook nog heel wat nieuwtjes uitgewisseld worden tussen de campingcaristen. Zaterdagmorgen scheen de zon al vroeg en maakten we de fietsen klaar voor een eerste tochtje. Het leek wel of we Parijs – Roubaix aan het fietsen waren, denderend over de kasseien. Boven op een hoogte gaf Marie-Louise aanwijzingen om nog een extra helling aan te doen. Zij zei overtuigend ‘rechts’ terwijl ze naar links gesticuleerde. Welke richting moet je dan uit??? Enkele wilden dit wel eens proberen en stelden even later vast dat een helling van 18% toch wel behoorlijk steil is. Enfin, we kwamen puffend aan bij het aardbeienbedrijf, waar de bedrijfsleider door zijn klare uitleg nog maar eens bewees dat ‘lompe boeren’ niet meer bestaan. Je moet nogal wat verstand hebben van biologie, chemie en techniek om een modern bedrijf rendabel te houden en een goed product af te leveren. Na de middagpauze, en voor heel wat een aardbeienmenu, trokken we weer per fiets op weg. Nu ging het de andere richting uit, naar het Afrikamuseum. Hier kregen we dan heel wat uitleg over het gebouw en de inhoud en werd ons ook duidelijk dat onze voorvaderlijke monarchen niet altijd zuinig omgingen met hun en andermans geld. Het museum is nu aan vernieuwing en restauratie toe en zal weer heel wat opslokken van het federaal budget. ’s Avonds werden we terug in het Pachthof verwacht voor een barbecue, het was er opvallend stil terwijl men zich te goed deed aan vlees en groenten. Iedereen had zich aan deze maaltijd kunnen verzadigen en rekende op een goede nachtrust. Deze werd echter regelmatig verstoord door het vertrek van andere feestvierders. Toch was iedereen weer opgewekt present om op zondagmorgen naar het arboretum te fietsen en daar een mooie wandeling te maken met hier en daar uitleg over de uitheemse bomen die er al 100 jaar geleden geplant werden. Na een drankje en een foto voor de krant, namen we afscheid met dankwoorden en felicitaties voor de inrichters Marie-Louise, Willy en Gilberte.

Noël en Annie