Soest, oudste garnizoensstad van Westfalen

van 24 tot 30 juli 2011

 

Op zondag 24 juli 2011 nestelen zich 38 zwervers met 19 campers, bij aankomst in de late namiddag op MH-parking ‘Rumkerhof’ te Bad Sassendorf. In een tot kantine omgebouwde schuur maken we kennis met onze reisgenoten.

Maandag 24.7.2011

Na een nacht vol regen doet de zon haar verschijning. We trekken naar ‘Haus Düsse’ in Ostinghausen. Dit is een wetenschappelijk en technisch steunpunt voor de landbouw. Voorlichtingsseminaries worden er gegeven aan studenten, stagiairs en vooral aan actieve landbouwers. Aan de hand van proefondervindelijke ervaringen kan men er in alle disciplines informatie vinden en kennis opdoen. Meer dan 25.000 geïnteresseerden per jaar komen er langs. Op 500 ha akkers wint men voeders en legt men proefvelden aan. 20 ha gebouwen huisvesten alle veesoorten, proefstallen voor allerlei voedings- en kweekproeven met rundvee, varkens, pluimvee, lesruimten en logies plus catering. Meerdere gespecialiseerde laboratoria volgen alles op de voet. De allernieuwste melktechniek ‘robotmelken’ heeft veel bekijks. De kwaliteit van de melk is er beter door, daar menselijk falen uitgeschakeld is. Zekerheid door automatische voorreiniging van de uier en bacteriologisch vooronderzoek van de eerste melkstralen. Is de melk niet perfect dan wordt hij afgeleid voor veevoeding. De koeien worden meermaals per dag en nacht gemolken. De bedrijfsleider kan ondertussen andere taken vervullen. Op de computer evalueert hij de individuele productie van zijn dieren alsook de voedings- en gezondheidstoestand. In de zeugenkraamstal volgen enkelen het werpen van een biggetje. Recuperatietechnieken voor biogas, bio-ethanol en biobrandstof worden gedemonstreerd en met eigen gewonnen energiegewassen uitgetest. We kunnen ons in de seminariekantine tegoed doen aan een lekkere warme maaltijd op basis van eigen gewonnen verse ingrediënten. De namiddag is voorzien om te wandelen in het Kurpark van Bad Sassendorf. Wegens ‘Krankheit’ van ervaringsdeskundige huisgids Greet, kunnen we zelf op voorverkenning. Later komt nog een herneming.

Dinsdag 26.7.2011

Met de campers trekken we naar de kazerne ADAM te Soest. We bezoeken het legermuseum over de ‘tiende provincie van België’, namelijk de Belgische strijdkrachten in Duitsland (BSD), een gebied dat groter was dan Vlaanderen. Onze Duitse gids, Burkhard Schnettler geeft ons alle info in perfect sappig Nederlands. Honderdduizenden jonge mannen deden hier hun eerste ervaringen op in het ruige leven, ontheemd van huis, familie en vrienden en achterblijvende vriendinnen. Ook nieuwe banden werden er gesmeed. We brengen een heuse bloemenhulde met klaroengeschal aan het monument van de Belgendie er tijdens die periode overleden zijn. Na bijna 60 jaar na WO2 eindigde de Belgische aanwezigheid waaraan de Duitse bevolking goede herinneringen behoudt. Allerlei attributen, gerangschikt in meerdere lokalen, geven een beeld van de zware tijd van onze dienstplichtigen. Onze reisleider Maurice vindt er in de vestiaire nog zijn militair uniform terug, met zijn naam en insignes erop. Het is blijkbaar iets gekrompen! Na een broodjesmaal in de kazernekantine rijden we terug naar de Georg Plangeplatz om ons voor te bereiden op een eerste gegidste (Burkhard) rondleiding door de stad Soest. De stadsomwalling is grotendeels bewaard gebleven. Van de 28 vestingtorens staat er echter maar één meer overeind. Deze ‘Kattenturm’ geeft een goed idee hoe het er toen uitzag. Het is een zone die uitnodigt om te wandelen en te fietsen in het groen. We bezoeken het streekmuseum ‘Burghof’ met het oudste stenen huis. We leren dat ‘zoutziederen’ van het zoute bronwater ‘Sole’, de stad rijkdom verschafte. We keren ’s avonds terug naar Bad Sassendorf voor een derde nacht in Rumkerhof.

Woensdag 27.7.2011

Met Maurice als reservegids verkennen we nu grondig het ‘Kurpark’ dat zijn ontstaan dankt aan de minerale bronnen in dit gebied. Het fluorzoute bronwater heeft een helende kracht voor astmapatiënten. Hiertoe werden ‘Gradierwerke’ aangelegd. Dit zijn 10 metershoge dubbele wanden met op elkaar gestapeld sleedoorntakkenwerk waarlangs het zoute bronwater, ’Sole’, sijpelt. Dit vormt een gezonde gezouten gefluoreerde atmosfeer die de zeelucht evenaart. Daartussen en langs kan men wandelend of zittend, de helende lucht opsnuiven. Ook kunnen patiënten met bewegingsproblemen in de heilbadklinieken met baden en kiné geholpen worden. De kuuroorden zijn meestal op private basis aangelegd en uitgebaat. Ziekteverzekeringen aanvaarden deze therapieën, waardoor senioren om de zes jaar een kuur kunnen volgen met terugbetaling. In de namiddag verhuizen we naar de MH-parking van Soest. Rechtover is een ADAC bureel waar men gretig gebruik van maakt om zich te voorzien van ‘Umwelt Klebers’ aan slechts vijf euro. We wandelen langs de ‘Schiefe Turm en de St Thomaskerktoren, over de wallen tot aan de ‘Osthoventor’ om zo de ‘Mari- in-der-Wiesekerk’ te bereiken waar onze gids (Burkhard) ons opwacht voor een tweede rondgang door de stadskern. De ‘Wiesenkerk’ was vroeger een roomse kerk en is naderhand gereformeerd, maar men heeft de roomse katholieke symbolen bewaard. Zo kunnen we nu genieten van het ‘Westfaals avondmaal’, een schilderijvan een onbekende meester waarbij op de tafel het voedsel vervangen is door streekproducten zoals roggebrood, bier en hesp, misschien zelfs een potje zout. Verderop bereiken we de kerk ‘Maria zur Höhe’. Opmerkelijk is dat alle oude kerkgebouwen en rijkemanshuizen opgetrokken zijn in ‘Grünsandstein’ uit de regio. Vele vakwerkhuizen versierd met polychroom en verguld snijwerk, getuigen van een rijk verleden. We maken halt aan de ‘Grosse Teich’, een vijver die gevoed wordt door meerdere bronnen. Daardoor bevriest het water nooit. Aan deze vijver werden oneerlijke kooplui publiekelijk te schande gesteld en van op de ‘gele trap’ in het water gedropt om tot eerlijkheid herdoopt te worden. Jaarlijks wordt hier een herinneringsfeest gehouden waarbij onze stadsgids zich opoffert om het goede voorbeeld te stellen. We eindigen de wandeling tussen de twee centrumkerken St Patrokli en St Petri. Aan deze laatste dankt Soest de sleutel van Petrus in zijn stadsschild. ‘s Avonds volgt een nieuwe verrassing. In restaurant ‘Aloisius’ verorberen we een heus ‘Bourgondisch Riddermaal’. Menu: brood met kruidensmout; Goulash Töpfensuppe in broodje geserveerd; ribbetjes, en een grote snede ham, aardappelpuree en Sauerkraut; -Veenbessen in vanillesaus; -Hopfchen Zwiebel likeur 32°; - kaashapjes ….. Heeft er nog iemand honger …… Dit alles doorgespoeld met Deutsches bier!

Donderdag 28.7.2011

- Ontbijt in de camper……..niemand heeft grote honger! -Toilet ?………Niemand heeft schuifpoeder nodig !!!!! Op weg naar Warstein bezoeken de liefhebbers de ‘Bismarck turm’ en de ‘Drüggelter Kapelle’. Deze kapel is een kopie van de Grafkapel in Jeruzalem. De akoestiek nodigt uit tot een aanhef à la Ivan Rebrov. De Warsteinerbrouwerij bezorgt ons een compleet uitgeruste VIP (vans in paradise) MH-parking ter beschikking. Bij aankomst worden we vergast (ttz. verwaterd!) op twee felle plensbuien op een uurtje tijd. Bezoek aan de ‘Warsteiner Brauerei’: We staan hier tegenover een 12 ha groot mastodontbedrijf dat nog in familie-uitbating geleid wordt. Met een panoramabus rijden we het complex binnen langs het rangeerstation, de weg van de grondstoffen. We volgen van uit de shuttle, binnen in de fabriek, de verwerking tot bier. Onze groep krijgt er Nederlandse audiouitleg van elke productiefase: mouterij, kooklokaal, klaarzaal, besturingscomputertafel, laboratoria, centrifugezaal, gisttanks, lager- en filterzaal. We komen met het eindproduct langs de verladingruimte van 370 meter lengte. Camions worden er geladen met vorklift per acht paletten ineens. Een twintigtonner wordt geladen in acht minuten. In het eigen spoorstation worden complete treinen met tankcontainers en vrachtcontainers geladen met een eigen portaalkraan met 40 ton hefkracht. De verzending gaat wereldwijd. Men spreekt hier van capaciteiten van 10.000 en 100.000 eenheden per uur. We voelen ons klein in deze robotfabriek. Men ziet enkel personeel voor technische ondersteuning, regeltechniek en onderhoud. Duits bier valt onder het ‘Reinheitsgebot’: enkel gerst, hop en water komen er aan te pas. Achteraf krijgen we een circaramavoorstelling van de brouwerijgeschiedenis. Ankers los en we kunnen het Warsteinerbier uittesten ……….. ZUM WOHL !! en slaapwel.

Vrijdag 29.7.2011

We trekken verder naar de Billsteinhöhle. Een vreemde ondergrondse wereld met honderduizendjarige geschiedenis. Het voorste gedeelte is een ‘abri’ waar primaire bewoning was, gezien de vondst van resten van skeletten van holenberen en mensen. In het diepere gedeelte was er een matige vorming van stalagmieten en hangende ‘tieten’. In doorsnede ziet men ook de gevormde jaarafzettingen à rato van enkele millimeters calciet per 10 à 100 jaar. We overnachten op een zeer stille parking in Völlinghausen in de nabijheid van een gezellig restaurant met goede keuken, geen riddermaal, maar na een paar dagen krijgt een mens weer honger.

Zaterdag 30.7.2011

Voor het bezoek aan het wildpark was het te drassig. Dan maar met de campers naar de Möhnetalsperre op voorverkenning. Het was geen zomerweer. De koffie staat klaar in ’t restaurant. Bij de openhaard is het lekker warm …. Enkel Glühwein ontbreekt er nog aan.! Na de middag geeft een gids ons uitleg over de functie van het stuwmeer op de Möhne. Gebouwd in 1908 à 1913 om het industriegebied van het Ruhrgebied en 5.000.000 inwoners te bevoorraden. Ook het peil van de Ruhr wordt er mee op bevaarbaar peil behouden. De lengtebedraagt 650 m bij een hoogte van 40 m. Tijdens WO 2 was deze waterreserve strategisch gelegen om het Ruhrgebied, waar de nazi’s hun wapens fabriceerden, te verstoren (Krupp). De Engelsen hebben de dam in 1943 met succes vernietigd met ‘pingpongbommen’ die voor de dam onder water ontploften. Een bres van 77 bij 22 m werd geslagen met een tsunami tot gevolg. Stroomafwaarts werden meer dan 2000 slachtoffers gemaakt. Na vijf dagen vatte men reeds de herstelling aan met dwangar beiders, krijgsgevangenen en opgeëisten uit de veroverde gebieden. Na vier maanden was de bres reeds gedicht. De Möhnesee is ook een spaarbekken bij watersnood, levert elektrische stroom en biedt rust aan mens en dier. Fauna en flora zijn er ruim beschermd. Migrerende vogels vinden er een tussenstop en fourageren er tijdens de trek. We bezoeken er ook het natuureducatiecentrum ‘Water en Bos’. Aan het rasterwerk op de dam hangen sierlijke hangsloten met twee namen er op. Verliefden besluiten hier hun trouw door hun beide sleutels in de Möhnesee te kieperen. ’s Avonds overnachten we een tweede maal in Völlinghausen. Bij de briefing in het nabijgelegen restaurant, kondigen Patty en Maurice het einde van een mooie zwerversweek aan. Ze zijn tevreden van de spontane groepsgeest en de vriendschapsband. Dit wordt bezegeld met een fles ‘Klare Soester’-jenever met bijbehorende ice-bag.

Zondag 31.7.2011

Ontbijten hoeven we niet. Terug naar de Möhnesee. We varen een uur en ontbijten op de cruiseboot tijdens de rondvaart. Bij de ontscheping nemen de ‘Leuvense zwervers’ om 11 uur tevreden en dankbaar afscheid en vertrekken …. richting ‘heimat’ !!!!! “Vielen dank” aan de organisatoren Patty en Greet -Maurice en Guy en aan alle deelnemers.

Uw verslaggever-schrijvelaar Hugo en Rogetta hebben er ook ‘Viel spass, leute en plezier’ bij beleefd.