Harz, op de grens tussen oost en west

van 4 tot 17 september 2011

 

4 september

Vanaf de middag zijn we verwacht op de parking in Goslar.

Praktisch iedereen is er dan aanwezig en na een briefing en een welkomstdrankje is het een aangenaam weerzien van vele zwervers en ook een kennismaking met 'nieuwe' zwervers.

's Avonds zijn we vrij om iedereen de kans te geven wat te rusten na, voor enkelen onder ons, een grote reis.

In de namiddag krijgen we bezoek van de Polizei te paard die komen vragen wat er hier gaande is. We hebben met hen een babbeltje.

 

5 september

C:\Users\Maurice\Pictures\2011\2011-09-04 Harz\10110905\DSC05673.JPG

Na het zware onweer van gisterenavond en een zeer natte nacht, starten we de dag droog met af en toe een beetje zonnewarmte en veel wind.

Na een vrije voormiddag vertrekken we om 13 uur samen naar het centrum van Goslar, waar we verwacht worden door twee gidsen die ons leiden naar de bijzonderste plaatsen van de stad. Onze Nederlandstalige gids vertelt ons zowat de ganse 1000-jarige geschiedenis van Goslar met enkele bijzondere data uit haar bestaan. De mooie gevels uit verscheidene tijdperken zijn al uniek en zeker de watermolen, een vroegere leerlooierij. We bewonderen ook de vele gildehuizen, o.a. het Siemenshuis van de voorvader van de familie Siemens (het bekende concern) waar nu nog de archieven van de familie opgeborgen zijn. In dit gebouw dat dateert van 1693, vinden er nog bijzondere familiebijeenkomsten plaats.

Om 15 uur staan we op het Marktplein voor het ‘Klokkenspel’ (elke dag om 15 en om 18 uur). De personages komen dan uit de ramen en beelden de geschiedenis van Goslar uit.

De raadszaal van het stadhuis is zeker ook de moeite waard (muren en plafond beschilderd met verschillende taferelen van personages uit de geschiedenis van de stad).

’s Avonds worden we verwacht in de ‘Koning van Bayern’ om een echte streekmaaltijd mee te maken in een sfeervolle Beierse kelder.

 

6 september

Vandaag is onze bestemming de motorhomeparking van Wernigerode waar

we om 13 uur worden verwacht.

C:\Users\Maurice\Pictures\2011\2011-09-04 Harz\10210906\DSC05753.JPG

Om 13u30 komt de ‘Bimmelbahn’, een treintje, ons halen en brengt ons naar het mooie kasteel van Wernigerode. Het stadje Wernigerode , vroeger Oost-Duits gebied, bevindt zich op 265 m boven de zeespiegel en het kasteel ligt 100 m hoger.

Onderweg, in het Lusthof, bevinden zich 128 verschillende soorten bomen en planten. Hier is het ook het hoogste punt waar men kastanjebomen vindt.

We bezoeken het kasteel, ieder op ons eigen ritme en kijken naar een voorstelling van ridders en edellieden (vertolkt door mindervaliden). Daarna genieten we van een heerlijk stuk gebak met lekkere koffie.

 

7 september

Om 9 uur vertrekken we met de stoomtrein naar de Brocken op een hoogte van 1142 m. Dit is het hoogste punt van de Harz en hierboven is het maar een aantal dagen van het jaar klaar weer. Bij het uitstappen, na een rit van bijna twee uur, is het helder

C:\Users\Maurice\Pictures\2011\2011-09-04 Harz\10310907\DSC05812.JPG

 maar tamelijk vlug treedt er mist en regen op. De temperatuur bedraagt slechts 1°C. Hier kunnen er een weerstation en een museum bezocht worden en ook mooie wandelingen gemaakt. Het is bar koud en met een sterke kom soep en een enorm 'dessertje’ !!! (Windbeutel) zijn we wat opgewarmd en keren we terug naar het treintje. De wind en de kou zijn niet onze beste vrienden. Naargelang we verder dalen keert de zon terug en beneden is het weer warm. Enkele dapperen verkiezen het ‘hazenpad’ en keren een paar kilometers te voet terug om dan onderweg de trein te nemen.

Terug op de parking, wordt Willy H. gebombardeerd als darmverdeler.

De aanwezigen weten waarover het gaat.

 

8 september

Vertrek naar Derenburg naar de glasmanufactuur.

Hier krijgen we een hele uiteenzetting over het verwerken van zand en dergelijke tot glas en kristal. Maurice toont hier zijn blaaskracht en krijgt zijn attest van glasblazer.

C:\Users\Maurice\Pictures\2011\2011-09-04 Harz\10410908\DSC05868.JPG

In de namiddag gaat het dan richting Gernrode naar het 'koekoeksurenhuis’, de enige plaats waar koekoeksklokken vervaardigd worden in het Harzgebergte. Dit huis bestaat sinds 1948.

De oorsprong van de koekoeksklok ligt in Bohemen en niet in het Zwarte Woud. Leurders gingen van huis tot huis om klokken te verkopen en wat geld bij te verdienen tot op zekere dag iemand het idee heeft om een grote bak te maken waarop de klokken hangen. Op zekere dag, als ze door het Zwarte Woud trekken, zegt een klok ‘koekoek’. De klok wordt daar

C:\Users\Maurice\Pictures\2011\2011-09-04 Harz\10410908\DSC05901.JPG

 nagemaakt en zo zijn de koekoeksklokken in het Z.W. ontstaan. In dit museum staan er 500 verschillende modellen. Ze worden vervaardigd uit lindehout.

Luc L. is de geschikte koekoeksklokmaker en haalt er zijn brevet in nog geen uur tijd.

’s Avonds trakteren Geert en Jeanine overvloedig voor hun nieuwe motorhome (al eerder gedoopt).

 

9 september

In Thale hebben wij afspraak met heks WALLY en haar leerlinge Wendy, nadat we met de kabelbaan naar boven 'vlogen'. Daar aangekomen worden we door haar verwelkomd. Ze vertelt ons wat er boven allemaal te ontdekken is. Jef haalt er zijn brevet bezemvliegen, wat niet van de poes is.

C:\Users\Maurice\Pictures\2011\2011-09-04 Harz\10510909\DSC05952.JPG

Na een paar mooie panoramazichten met o.a. de Brocken, waar op 30 april met Sint Walpurgis alle heksen naartoe vliegen vanuit Thale om er hun jaarlijkse bijeenkomst te houden, geeft heks Wally ons een goed receptje tegen hoofdpijn en dikke buiken (bodenwater, vleermuispipi, platgereden kikkers door motorhomes die in meel omgezet worden, heksentranen). Wally kan echter niet lachen met een paddenstoel (door de wet beschermd), geplukt door een van de zwervers en volgens sommigen onder het goedkeurend oog van bepaalde aanwezigen.

We sluiten onze bijeenkomst af in de grote Heksenkring waar de heks en de duivel in het gezelschap zijn van een mythisch dier (dat bestaat uit verscheidene delen van verschillende dieren).

Op de parking krijgt elke dame een hamer tijdens de briefing. (Waarvoor zou die toch kunnen dienen?) De dames worden nog verrast met een heks en voor de heren is er een duivel als aandenken.

 

10 september

In de voormiddag bezoeken we een 'Houtskoolbranderij' en worden we er verwelkomd met een 'Köhlertropfen', een klein glaasje straffe, straffe ... jenever.

In dit bedrijf wordt jaarlijks honderd ton houtskool uit beukenhout gemaakt. Dit is het laatste bedrijf dat nog houtskool fabriceert in de Harz. Ieder jaar heeft Duitsland 100.000 ton nodig, waarvan 30.000 ton om te grillen en de overige 70.000 ton (beuk en eik) dient voor andere doeleinden (verwarming, auto’s, enz ...). Houtskool geeft dubbel zoveel warmte-energie dan steenkool. Het wordt o.m. nog gebruikt in dieselfilters, aquariums, springstof (zwart kruit is gedeeltelijk houtskool), airco, in keukendampkappen en apotheekproducten.

C:\Users\Maurice\Pictures\2011\2011-09-04 Harz\10610910\DSC05974.JPG

Wijze van fabriceren:

Het hout wordt opgestapeld met hooi en aarde er rond en men laat er een verticale opening in, die dienst moet doen als schouw. Het duurt 14 dagen vooraleer alles oké is. Er wordt een voorbereidende gloed langs de schouw gezet op 400°C. Met een stang worden er gaten gemaakt in 7 à 8 etages. Men laat nog een tweetal dagen smeulen. Het proces wordt dag en nacht gecontroleerd om brand te vermijden. Van lente tot herfst is er continu iemand in de hut aanwezig om de toekomstige houtskool te bewaken.

’s Middags worden we daar getrakteerd met een kom ‘Kesselse goulashsoep’ op houtskool klaargemaakt. Heel lekker!

Rond 14 uur komen we toe op de camping in Zorge. Van daaruit gaat het dan naar de ‘Hammerschmiede’. We gaan onze hamer in deze smidse kunnen gebruiken denken de meesten. Niets is minder waar: de ‘Hammerschmiede’ is toch wel een likeur- en whiskydistilleerderij zeker. Er wordt hier duchtig geproefd en aangekocht na de interessante Duitse uitleg door de gids.

’s Avonds genieten wij van een gezamenlijke typische Duitse maaltijd in het restaurant, in de nabijheid van de camping.

 

11 september

Zondag en een rustdag.

Sommigen gaan wandelen in dit prachtige stukje natuur, anderen rusten uit en een deel bezoekt het ‘Heimatmuseum’ met een zeer goede gids. In de namiddag krijgen we te maken met een zwaar onweer. (Dat zijn we al stilaan gewoon in Duitsland.)

In plaats van de briefing buiten, worden we binnen ontvangen door de organisatoren en door Paul en Greta die ons verwennen met allerlei drank en babbelsnoepjes voor hun nieuwe motorhome. Er wordt veel plezier gemaakt nadat de vrouwen eindelijk hun hamer mogen gebruiken om een nagel in een balk te kloppen. Frida heeft het best geklopt.

De koekoeksklok door Luc L. geassembleerd, wordt verloot en Suzanne en Jan zijn de winnaars.

 

12 september

Deze morgen vertrekken we naar het Grenslandmuseum in Bad Sachsa. Dit is het eerste museum over de geschiedenis van de vroegere Bondsrepubliek en de DDR.

(Je moet weten dat we tijdens onze reis van West naar Oost en van Oost naar West gereisd hebben.) Nu zijn er 26 zulke musea.

Hier vernemen we hoe de grensposten in die periode in mekaar staken en welk risico de mensen liepen om de grens te overschrijden. Sommigen, zoals landbouwers, hadden een speciale pas om door te mogen.

C:\Users\Maurice\Pictures\2011\2011-09-04 Harz\10110912\DSC06020.JPG

In de namiddag bezoeken we de Kruidentuin van Altenau. De bejaarde gids en tevens eigenaar geeft ons uitleg over het ontstaan van de grootste kruidentuin ter wereld. Door zijn reizen in Afrika, India, Indonesië en andere Aziatische landen o.a. de Wierookroute, heeft hij honderden soorten kruiden en specerijen leren kennen en meegebracht. Dagelijks probeert hij steeds nieuwe mengelingen te maken. Deze kruiden en specerijen worden zowel gebruikt in voedsel als medicinaal en nog in tal van andere mogelijkheden.

Na onze interessante rondleiding door de kruidenpagode en een heerlijke tas koffie met gebak, gaat het naar de motorhomeparking aan de Thermen van Altenau.

 

13 september

In de voormiddag ontdekt iedereen op eigen manier het stadje Altenau.

In de namiddag hebben de vrijwilligers afspraak aan de Thermen.

Na een rustgevend zoutbad in binnen- en buitenlucht, jacuzzi en voor sommigen sauna en stoombaden, zijn we weer in topvorm voor de volgende activiteit.

 

14 september

‘s Middags stoppen we met ons groepje aan de ‘Vorstaumauer’ waar op dit ogenblik het water zeer laag staat en er geen boten meer wegvaren.

Tegen 13 uur hebben we afspraak aan de Weisswasserbrücke voor een boottocht op de ‘Okertalsperre’. Met taart en koffie aan boord maken we een aangename trip in de Okertalsperre.

 We overnachten in Schulenberg met een prachtig zicht op het meer. De 'onderbroek van opa’ is weer opgedoken. Ra, ra, ra …

 

15 september

Vertrek naar Hahnenklee. Een bezoek aan de ‘Stabkirche’, een mooi houten kerkje zoals er velen zijn in Noorwegen, is de moeite waard. Hier in dit stadje verbleef de populaire operettecomponist Paul Linke op het einde van zijn leven. Er staat trouwens een gedenksteen.

We rijden verder naar Lautenthal, onze laatste verblijfplaats tot zaterdagmorgen.

 

16 september

Met een zeer primitief treintje (erin geperst als in een sardienendoos) bezoeken we de zilvermijn. We krijgen eerst allemaal een helm en met reden, want ons hoofd heeft serieus bescherming nodig. In deze mijn werd hoofdzakelijk looderts met een

C:\Users\Maurice\Pictures\2011\2011-09-04 Harz\10410916\DSC06086.JPG

 zilveraandeel en in een later stadium zinkerts ontgonnen. De mijn is in bedrijf geweest tot 1931.

We hebben nog een vrije namiddag om te wandelen, petanque te spelen, of te rusten. Er staat nog wel iets belangrijks geprogrammeerd: de doop van de ‘Magnum-motorhome’ van Paul, Greta en Laïka (ze dachten dat het door het minder goede weer niet zou doorgaan, maar dat was buiten de nonnen gerekend).

Als afsluiter hebbenen we een lekker gezamenlijk etentje in een ‘Magnum’ wat zeg ik, in een XXXL-restaurant. De aanwezigen weten wel waarover het gaat.

 

17 september

Iedereen neemt afscheid van elkaar.

We hebben een ander deel van Duitsland leren kennen en geven een dikke proficiat aan Maurice voor de goede vertalingen.

In drie woorden: “HET WAS FIJN”.

 

Dank aan de organisatoren.

Rita