Gezondheids- en welzijnsweekend 1 tot 3 maart 2013

 


Vrijdag 1 maart
Een duistere en kille dag.
Na een voorspoedige en lange reis, vanuit het zonnige zuiden, komen wij rond 17 uur aan op de plaats van afspraak, parking van het CM-complex in Kessel-Lo.
Late, wel zeer late, nieuwjaarswensen wor- den gewisseld met enkele reeds aanwezige zwervers. Want het is reeds sedert het ein- dejaarsweekend (30.11.2012) dat wij die zo aangename weekends moeten ontberen.
Wij en ook anderen zien er oprecht naar uit en nu is het weer zover: 27 motorhomes en 50 personen.
Het vertrouwde gezellig samenzijn vanaf 19 uur, met voorstelling van het programma en zonnig compliment, want het is complimentendag, is meer dan een toevallig weerzien. De dorstige levers kunnen van het nodige vocht worden voorzien en dit tot in de late uurtjes.


Zaterdag 2 maart
Voor vakantiegangers is het vroeg uit de veren, want om 9 uur wordt iedereen op het appel verwacht, dit voor de eerste ac- tiviteit, nl. een bezoek aan d
e Sint Rafa- ëlskliniek in Leuven. Wij worden in twee groepen opgesplitst. De eerste groep, de dappere fietsers, ver- trekken eerst en dit onder de deskundige begeleiding van Luc en Co. De tweede groep, de ‘openbaarvervoergenieters’, vertrekken even later

onder het toeziend oog van Iris en Co. Genieten van het ritje is er echter niet bij, want wij voelen ons als haringen in een ton.
Er valt ons een hartelijk welkom te beurt in de kapel van het Histar UZ. Na een boeiende en historische inleiding, wor- den we opgesplitst in drie groepen: één onder leiding van een op rust zijnde apotheker, de andere twee onder leiding van eveneens op rust zijnde verplegers, allen verbonden geweest aan het reilen en zeilen van het universitair zieken- huis ‘Sint Rafaël’.
De rondleiding die een tweetal uren in beslag neemt, brengt ons in diverse buiten dienst zijnde, doch heringerichte ziekenkamers. Het 85 jaar oude audito- rium, nog wel in gebruik, kunnen we eveneens bezichtigen. Wat zien en leren we: - dat onze moderne medicatie zijn oorsprong in de natuur vindt, met de jaren verfijnd om meer doelgericht te kunnen worden aangewend. - dat in de verzorging, vroeger nog meer dan nu, een onderscheid werd gemaakt volgens rang en stand van de patiënt. - dat het ziekenhuis steeds een pionier is geweest met de bestaande me- dische voorschriften en aangepaste instrumenten bij de behandeling van vele diverse aandoeningen. Een opsomming is onbegonnen werk, zie eveneens de folder HistarUZ-museum of breng een bezoekje aan het museum dat zeker de moeite waard is.
Nadat iedereen de terugweg naar de parking heeft gevonden en de inwendige mens versterkt heeft, worden wij om 15 uur verwacht voor een tweede activiteit, dit in de zaal van de CM, een demonstratie rolstoeldansen. Vóór de start wordt de aangekondigde activiteit door Marie-Paule bruusk ver- stoord door de aankondiging van een afscheid (van de voorzitter). Het afscheid van … hun vorige motor- home, wordt echter omgevormd tot een inhuldiging van de nieuwe motorhome van Luc en Iris waarop wordt geklonken en dit op hun kosten.
De rolstoeldansers de ‘Keerbergse Amigo’s’ doen hun uiterste best en genie- ten, zoals ook wij trouwens, van hun prestaties. Het spontane applaus is daar het sprekend bewijs van. De demonstratie wordt beëindigd met een samendans tussen de rolstoeldansers en enkele zwervers.
Na een korte onderbreking, want het dansspektakel heeft zijn tijd ge- vergd, worden wij om 18u30 opnieuw in de zaal verwacht voor de broodjesmaaltijd, gevolgd door taart en het gezellig samenzijn. Het is fijn en goed en niemand verlaat de zaal met honger of dorst.

 
Zondag 3 maart
Na een verkwikkende nachtrust die één uur meer in beslag mocht nemen, maar voor de verraste Marie- Paule toch ietwat vroeg daar haar wekker verkeerd is afgesteld, worden wij om 10 uur in de zaal van de CM verwacht voor een derde activiteit, nl ‘lachyoga’. Niemand van ons heeft enig idee wat dit kan of zou kunnen worden.
Kris, de animator, kan zijn publiek meer dan boei- en en langzaam maar zeker komt iedereen los en  onze grijze muizenissen veranderen ziender- ogen in een brede en gekleurde lach.
Gelukkig zijn wij onder ons, zonder kinde- ren of kleinkinderen, want wat hebben wij daar al gehoord, geleerd en gedaan? Van gewone lief- hebbende woord- jes, geluiden en uitspraken tot oergebrul. Van vriendelijke benaderingen en aanrakin- gen tot obscene gebarentaal.
Van al dat gedoe en gelach hebben wij na- tuurlijk dorst gekregen. De organisatoren laten ons niet in de steek en met een heerlijke tas koffie, thee, fris- drank, biertje of wijn, samen met een stuk lekkere cake wordt het, opnieuw aange- naam maar veel te kort, weekend afgeslo- ten.
Dank aan de organisatoren en medewerkers in het bij- zonder: Tine & Luc – Marie-Paule & Julien
Uw verslaggever, Geert