Fietselen in de Westhoek

Kaaskerke

16 tot 18 augustus 2013

 

Vrijdagmiddag

Zoals gevraagd in het Zwerverskrantje, komen de fietsliefhebbers rond 14 uur na elkaar aan op de afgesproken plaats in Kaaskerke, een dorp in de buurt van Diksmuide. Terwijl Guido en Luc de wagens een plaatsje geven, brengen Françoise en Tine de nodige documentatie met het programma en het geheugensteuntje (vis of vlees) bij elke motorhome.

Met de zon als hoofddeelnemer, kunnen we buiten gezellig bijpraten. Maar lang duurt het niet, want ons stalen ros moet nog uitgeladen worden en vertrekkensklaar gemaakt.

Even later wordt het startsein gegeven en in een dubbele rij, met hoofdzakelijk fluogele hesjes, verplaatst onze sliert zich door het landschap. Het valt mij op dat er toch al meer fietsers een fietshelm dragen … Veiligheid wint terrein …

We fietsen ‘In de schaduw van de IJzertoren’. Als professionele gidsen zorgen Guido en de Lucken ervoor dat we veilig de grotere banen kunnen kruisen. Zelfs een politiewagen wordt prompt tegengehouden om de fietsende zwervers door te laten. Vliegen hier vogeltjes boven ons hoofd? Of zijn het enkele regendruppeltjes? Het stoort ons in elk geval niet, want de lucht is zwoel en een verfrissing doet deugd. We genieten van dit mooie West-Vlaamse landschap en ja, de hele weg wordt er ook nog dapper ‘gebabbeld’.

Na 25 km zijn we terug op de vertrekplaats. Volgens Françoise was deze rit een test en gelukkig … we zijn allemaal geslaagd!

Marina en Mark trakteren met een glas bubbels, ter ere van de nieuwe motorhome. Proficiat!

En onder enkele verkoelende druppeltjes wordt er nog gezellig gekeuveld tot het donker is.

 

Zaterdag

De lucht is nog wat grijs, maar de temperatuur voelt zomers aan. De felgekleurde groep start weer voltallig voor het dagthema: ‘Nooit meer oorlog’.

Na een korte rit brengen we een bezoek aan de ‘Dodengang’. Indrukwekkend voor wie hier nog nooit kwam. Na een korte halte bij een Belgisch kerkhof, rijden we naar een Duitse begraafplaats in Vladslo … 25644 soldaten vonden hier hun laatste rustplaats. Inderdaad … Nooit meer oorlog!

Op het terras van het ‘Kakelende kippenmuseum’ eten we onze picknick en ook wij kakelen rustig verder. De zon is heerlijk!

Als er al 40 kilometers op de teller staan, houden we halt bij ‘De dolle brouwers’. Na een leerrijke uitleg komt het voornaamste: een goeie pint! Sommige zwervers wagen zich aan een tweede glas en, eerlijk gezegd, de tongen bewegen nog vlugger dan tevoren en er wordt heel de terugweg getaterd en gelachen dat het een lieve lust is. 48 km is de eindstand. We zijn fier dat we dat hebben uitgereden!

Een korte rit brengt ons bij ‘Sint Jan’, een restaurant waar we vergast worden op een heerlijke maaltijd. Daarna fietsen we door de donkere steegjes naar onze rijdende huisjes. Slaap wel!

 

Zondag

Oei,oei, oei … het heeft nogal geregend en het ziet er niet zo goed uit.

Toch vertrekken we weer allemaal met frisse moed voor ‘De molenroute’. Het miezert en … het regent en … tja, nu doet het wel lelijk. Na 5 km is een deel van de groep al nat tot op het vel. Even overleggen … en de groep wordt gesplitst. De watereenden rijden met Guido en Françoise verder en de waterkiekens rijden met Luc en Tine weer naar de parking. Een bezoek aan Diksmuide vult de vrije tijd.

Maar opgeven doen we niet, dus na de middag springen de ‘waterkiekens’ weer op de fiets om de groep te vervoegen bij de Beeuwsaertmolen. En, niet te geloven, we fietsen onder een stralende zon! Hier krijgen we van de molenaar een degelijke uitleg en iedereen krijgt nog een volkorenbroodje mee. Lekker! Bij een echt zomerweer keren we weer naar de parking.

Met 60 km voor de watereenden en 50 km voor de waterkiekens, hebben we er toch een hele rit opzitten.

Op de parking hebben de organisatoren voor iedereen een afscheidsdrankje klaar gezet met een lekker stukje cake. Onze beker, geschenk van Pasar voor 'De groene voet', mogen we mee nemen om later weer te gebruiken.

We hebben genoten van dit toch wel zeer actieve weekend!

Onze batterijen zijn weer helemaal opgeladen en als een echte vriendengroep nemen we afscheid. Het was een superweekend!

 

Met dank aan de organisatoren Françoise en Guido en Tine en Luc. En ook nen dikke mercie aan Thomas Leten die zo vriendelijk was om zijn parking ter beschikking te stellen en te zorgen dat we onze fietsbatterijen konden opladen! Bedankt.