Fiets-4-daagse in Meppel 24 tot 28 juli 2018

 

Afgesproken met Guido om reeds richting Meppel te gaan. Een kleine boerencamping in Dronten kiezen we om zo toch niet te laat in Meppel te zijn en om voor de anderen te kunnen aankomen. Op maandag is er niets te doen, dus we hebben wel genoeg tijd over. In de voormiddag zullen er wel geen gaan aankomen. Tickets omgeruild bij de receptie en dan naar onze standplaats. De eersten van onze groep komen reeds aan als we daar een klein kwartiertje staan. Tegen de middag zijn de meesten reeds ter plaatse. ‘s Avonds laten we de openingsreceptie van de organisatie links liggen. Vorige keer was die niet zo denderend en met zijn allen verkiezen we om samen te zitten rond ‘De DOOS’. We geven wat uitleg wat iedereen kan doen of verwachten van deze midweek en verder wordt er gezellig bijgepraat. We maken afspraken wie wat doet en met wie we samen rijden. Juul en Lisette komen nog vrij laat aan en hebben een verrassing in petto: een stukje taart voor iedereen van de groep. Het is al donker als we naar de camper teruggaan, want vroeg gaan slapen met deze warmte is toch niet mogelijk. In kleine groepjes vertrekken we dinsdagmorgen in zuidoostelijke richting van Meppel. Eerst onze stempel gaan halen en dan ‘on the road’. Langs rustige wegen, gaan we iets verder naar boswegen. Nu begrijp ik waarom ze ook een speciaal parcours ‘Rollon’ gemaakt hebben voor speciale fietsen. Zandduivels zijn erg in hun nopjes maar menig anderen vinden het minder plezierig over deze mulle zandpaadjes. Zelf moet ik ook even van de fiets door iemand die bijna stil staat en dan in slow motion op de zachte ondergrond  belandt. Opstoppingen zijn het normale gevolg. Het ergste (of plezantste) is voorbij wanneer we aan de beeldentuin van Havixhorst komen. Iets verder verpozen we een tijd aan de ‘Lokkerij’, een revalidatiecentrum voor verzwakte ooievaars. Zieke en gewonde ooievaars, soms van heinde en ver, kunnen er terecht om te herstellen of op verhaal te komen, waarna ze, indien mogelijk, hun vrijheid terug krijgen. Onderweg gaat het vlot, doch de terrasjes die we tegenkomen zijn wel goed gevuld. Het vocht dat we verliezen, moet toch aangevuld worden.

Woensdag is er voor iedereen een ontbijt voorzien door de organisatie. We vertrekken iets vroeger, maar als we aan de tent komen, staat er een rij van jewelste. Dat duurt zeker een uur om aan te schuiven. Ons groepje dat samen de tochten doet, besluit maar om terug te keren naar de camper en zelf een ontbijtje samen te stellen. Vandaag zijn de wegen (misschien spijtig) een stuk beter. We rijden langs de ‘Drie Kalkovens’, ons nog bekend van twee jaar geleden. Later komen we aan op het voormalig defensieterrein Havelterberg (eindelijk nog eens wat mul zand). We krijgen uitleg van een militair over het domein dat diende voor de opslag van kernwapens. Ook dat de Amerikanen het er eigenlijk voor ‘t zeggen hadden. Dit is vergelijkbaar met Kleine Brogel in België. Het enige dat er nog staat en gerestaureerd is, is de toren met er omheen de draadafsluiting.  We vervolgen onze weg naar de Museumboerderij Karstenshoeve, waar velen verkoeling zoeken bij een ijsje met gigantisch grote bollen. Boerenjongens is de smaak die het populairst is. Ook is er een mogelijkheid je te laten wegen, hetgeen menigeen doet. Allen zijn blij met het resultaat want iedereen is 5 kg afgevallen. Kan je bij twee dagen fietsen zo veel vermageren?  (als ze eens wisten dat er met de weegschaal gefoefeld is!?!?). Doch op het certificaat staat naast het gewicht ook de raad ‘Bij te voederen’ of zelfs ‘slachtrijp’ en dit ondertekend door Donald Trump. Die durft ook alles zeggen! ’s Avonds bij de doos worden we nog vergast op cake naar aanleiding van de verjaardag van Willy.

Donderdag rijden we richting Noordwest langs het Nationaal Park Weerribben-Wieden. De mooie tocht gaat langs vogelkijkhutten en door een prachtige natuur. Het vervolg gaat door richting Giethoorn. Maar we mijden eigenlijk de mooiste hoekjes van deze gemeente, waar we twee jaar geleden wel langs kwamen. 

Vrijdag is de warmste dag van de week. Je ziet het aan het aantal deelnemers die een snipperdag nemen of voor een kortere route kiezen. Is het enkel de warmte of is het de opeenvolging van kilometers van verschillende dagen … of misschien om uit te rusten naar de grootse uitdaging die we ’s avonds nog moeten overwinnen?

Guido heeft weer de wok-chinees gereserveerd waar we drie uur kunnen tafelen en genieten van een grote verscheidenheid van gerechten. Een afsluiter die altijd gesmaakt wordt, zoals bij de vorige fietsvierdaagsen.

 Hopelijk hebben jullie er ook weer van genoten en we kijken uit naar de volgende keer!

 Luc