Tournai, oudste stad van Wallonië 19 tot 22 april 2018

 

Een beetje afwijkend van andere weekends, worden we al op donderdag verwacht in Doornik. 's Avonds afspraak in l'Impératrice, dat de volgende dagen ons stamcafé zal worden. De eerste verplaatsing op vrijdagmorgen naar het CRECIT, wordt aangekondigd als erg 'kasseiïg', We kunnen maar beter een sport-bh aandoen! Hallucinante beelden van Parijs-Roubaix flitsen door mijn hoofd. Als je het ergste verwacht, kan het alleen maar meevallen. En inderdaad, de kasseien zijn wel al aardig gebruikt, maar eigenlijk nog best te doen! Wat CRECIT juist betekent zal Google je wel vertellen. Wat ze doen wordt ons haarfijn uitgelegd. Deze VZW wordt gesubsidieerd door de provincie Henegouwen en haar taak bestaat erin oude wandtapijten te conserveren, te herstellen en bovendien nieuwe stukken te maken (als enige in België). De stiel kan hier ook nog altijd aangeleerd worden: Na 1 jaar opleiding mag je beginnen met herstellen en als je dat volledig beheerst, word je toegelaten tot het echte weven. Hele kleine of enorm grote werken voor openbare ruimten, alles kan besteld worden. Een gemiddelde prijs ligt rond 3000 euro per vierkante meter. In Doornik werd eeuwenlang en wordt nog steeds gewerkt op een rechtopstaand weefgetouw 'à haute lisse' genaamd. De wol waarmee gewerkt wordt, komt uit Nieuw-Zeeland, altijd uit dezelfde streek en altijd van hetzelfde ras schapen, dat om zo min mogelijk kleurverschillen te hebben. Enkele scheikundigen beschikken over alle mogelijke technische middelen om zowat 300 kleuren te verven en, als het moet, ook nog nuances er tussenin. Vrijdagnamiddag is een wandeling gepland in de vorm van een zoektocht. In groepjes moet de juiste weg gevolgd worden, moeten we ook zoeken naar de juiste foto's en bij iedere foto hoorde nog een detailfoto. Kwestie dus van je verstand én een boekhouding er bij te houden. Drie winnaars krijgen 's avonds een mand met lokale producten. Maar winnen was niet het belangrijkste. We hadden een zeer aangename wandeling rond het oude centrum en we zagen plaatsen waar je anders het bestaan niet van kent: Musée des Armes, Musée des Beaux-Arts, de oevers van de Schelde … teveel om op te noemen. En een onverwachte ontmoeting met een zeer hoge gezagsdrager van dit land, gaf nog een beetje extra pit! Het was een schitterende namiddag, zowel het weer als de organisatie! Zaterdagvoormiddag wordt van de fitsten onder ons verwacht dat ze de 257 trappen van het belfort zouden overwinnen. Tijdens de beklimming kan je regelmatig een zijsprongetje maken om even uit te rusten in de vroegere gevangenis of in de kamer van de beiaardier en de klokkentoren. Van op 72 meter hoogte zou je een schitterend uitzicht moeten hebben over het landschap, maar als wij er staan, is de horizon nogal heiig en kunnen we alleen een blik gooien op de omgeving onder ons. Later volgen nog twee filmpjes over het ontstaan van Doornik. Zaterdagnamiddag staat volledig in het teken van de kathedraal. De gids kent waarlijk ieder plekje, zowel buiten als binnen, waardoor het voor ons als gewone geïnteresseerde, soms iets te lang duurt. In ieder geval is een bezoek meer dan de moeite. Als over enkele jaren alle stellingen in het koor zullen opgeruimd zijn, zal de kerk in al haar glorie terug kunnen bewonderd worden. In de schatkamer worden alle rijkdommen van de Kerk bewaard, zelfs een schilderij waarbij je je kan afvragen of IS hier inspiratie haalde ... een gruwelijk tafereel! En 's avonds worden we opnieuw verwacht in l'Impératrice voor een lekkere maaltijd. Op zondagmorgen krijgen we opnieuw een onverwacht interessant museum/vivarium te zien. Dat zou het eerste en dus oudste museum van België zijn, opgericht in 1828! De stichter liet allerhande dieren opzetten, waardoor ook de gewone mens kon kennismaken met giraf, leeuw, olifant (trouwens de eerste die ooit in ons land binnenkwam). Aansluitend is er een vivarium met slangen, kikkers in alle kleuren en afmetingen, een mooie prestigieuze collectie reptielen, amfibieën en andere ongewervelden. Er wordt hier meegewerkt aan een Europees kweekproject om bepaalde bedreigde soorten in stand te houden. Na het klassieke afscheid 's middags volgt voor de blijvers weer een verrassing: we leren alles over de geschiedenis van de steengroeven met de Doornikse steen? We bezoeken in Allain een verlaten groeve en tot slot fietsten we naar de kalkovens, de 'fours à chaux'. Een VZW zorgt dat deze ovens, of wat er nog van rest, bewaard blijven. We onthouden dat hier in onmenselijke omstandigheden hard labeur werd verricht, zelfs door kinderen! De hitte van de ovens en het witte stof (le pays blanc) maakten het werk extreem ongezond. We weten nu wat ongebluste en gebluste kalk is en hoe het in de bouw werd vervangen door het minder ongezonde cement. Bovenaan de ovens is een 'tuin' aangelegd waar je een totem in cortenstaal kan kopen en waar je ooit je as kan laten uitstrooien. Met heel veel dank aan de meneer die met ongelooflijk veel enthousiasme en geheel vrijwillig ons heeft laten kennismaken met deze industriële archeologie. Het was een schitterend weekend, niet alleen door het weer, maar vooral door de hele voorbereiding. Dank aan Lieve, Iris, Paul en Luc!